Verbum

схілі́цца

1. sich néigen, sich (níeder)béugen;

2. перан. (да чаго-н, на што-н.) néigen vi (s), sich bewégen lássen*; genéigt sein, sich entschlíeßen* (наважыцца);

схілі́цца на чый-н. бок sich auf j-s Séite schlágen*

ублы́таць, ублы́тваць

1. (заблытаць што-н. у чым-н.) éinflechten* vt;

2. (абматаць, увязаць) umwíckeln vt (чым-н. mit D), úmbinden* vt, um etw. (A) bínden*;

3. перан. (уцягнуць, умяшаць у што-н.) verwíckeln vt, verstrícken vt

ую́н м.

1. заал. (рыба) Schmérle f -, -n;

2. перан. (пра чалавека, жывёл) Quirl m -s, -e, Wírbelwind m -es, -e;

◊

ві́цца ўюно́м каля́ каго-н. разм. um j-n (herúm)scharwénzeln; j-m den Hof máchen

хіну́цца

1. (нахіляцца) sich néigen, sich béugen;

2. перан. (мець ахвоту да чаго-н.) éine Vórliebe háben (да чаго-н. für A);

3. (сімпатызаваць) sympathisíeren vi (каму-н. mit D); sich híngezogen fühlen (чаму-н. zu D)

чапля́цца

1. (зачэплівацца) sich ánhaken, sich ánklammern (за што-н. an D); ránken vi, kléttern vi (пра расліны);

2. (спатыкацца, натыкацца) stólpern vi (s) (за што-н. über A);

3. перан. (імкнуцца зберагчы) sich klámmern (за што-н. an D);

4. перан. разм. гл. чапіцца

2.чапля́ць

1. (кранаць, датыкацца да чаго-н.) berühren vt, ánrühren vt (чым-н. mit D);

2. (захопліваць, зачэпліваць) éinhaken vt;

3. (прымацоўваць) ánhängen vt, ánhaken vt;

◊

чапля́цца саба́к на каго-н. разм. j-m álle Schuld zúschreiben*

жылка ж.

1. разм. (крывяносны сасуд) Blútäderchen n -s, -;

2. бат. Áder f -, -n, Bláttader f Bláttrippe f -, -n;

3. (палоска ў горнай пародзе) Áder f -, -n;

4. перан. (здольнасць, схільнасць) Ader f -, -n;

паэты́чная жылка díchterische Áder

задзьму́ць

1. ánfangen* zu blásen;

2. гл. задзімаць

2.задзяўбці

1. (насмерць) zerpícken vt, zerhácken vt; mit dem Schnábel zu Tóde hácken;

2. (пачаць дзяўбці) ánfangen* zu pícken;

3. перан. разм. j-m (mit Schikánen, Ángriffen) arg zúsetzen

закрана́ць, закрану́ць

1. berühren vt, stréifen vt;

закрана́ць пыта́нне éine Fráge berühren [stréifen];

закрана́ць балю́чае ме́сца die wúnde Stélle berühren;

2. перан. (звярнуць увагу) éingehen* vi (s) (што-н. auf A);

3. (запыніць, выклікаць наразмову) ánhalten* vt, ánsprechen* vt

во́дгук м.

1. гл. водгалас;

2. перан. (перажытак, след) Náchwirkung f -, -en;

во́дгук было́га Náchwirkung der Vergángenheit;

3. Rezensión f -, -en; Gútachten n -s, -; Úrteil n -s, -e; Äußerung f -, -en;

во́дгук на арты́кул die Rezensión éines Artíkels

во́ўчы wölfísch, Wolfs ;

во́ўчая я́гада Séidelbast m -es, -e (куст);

во́ўчая па́шча мед. Wólfsrachen m -s, -;

во́ўчая яма вайск. Wólfsgrube f -, -n;

во́ўчы апеты́т разм. Bärenhunger m;

во́ўчы біле́т перан. Spérrschein m -(e)s, -e, Zúlassungssperre f -, -n