Verbum

ую́н м.

1. заал. (рыба) Schmérle f -, -n;

2. перан. (пра чалавека, жывёл) Quirl m -s, -e, Wírbelwind m -es, -e;

◊

ві́цца ўюно́м каля́ каго-н. разм. um j-n (herúm)scharwénzeln; j-m den Hof máchen

хіну́цца

1. (нахіляцца) sich néigen, sich béugen;

2. перан. (мець ахвоту да чаго-н.) éine Vórliebe háben (да чаго-н. für A);

3. (сімпатызаваць) sympathisíeren vi (каму-н. mit D); sich híngezogen fühlen (чаму-н. zu D)

прасве́т м.

1. разм. (на небе) Líchtstreifen m -s, -, héller Stréifen, Líchtschimmer m -s, -, Líchtblick m -(e)s, -e, перан. Hóffnungsschimmer m -s, Hóffnungsstrahl m -(e)s, -en;

2. буд. Fénsteröffnung f -, -en (акна); Tǘröffnung f (дзвярэй)

перагру́зка ж.

1. (празмерная чаго-н.) Überládung f -, Überbelastung f -, Überlástung f -;

2. перан. (працай) Überlástung f, Überbeanspruchung f -, Überfórderung f -;

3. (у другое месца) Úmladung f -, -en; Úmschlag m -(e)s, -schläge (тавараў і г. д.)

садра́ць

1. ábziehen* vt;

садра́ць кару (з чаго-н.) ábrinden vt;

садра́ць ску́ру die Haut [das Fell] ábziehen*;

2. перан. разм. schröpfen vt, das Fell über die Óhren zíehen*;

ён садра́ў з мяне́ шмат er hat mich tüchtig [órdentlich] geschröpft

салёны

1. (які ўтрымлівае ў сабе соль) sálzig, sálzhaltig; Salz-;

2. (прыгатаваны з соллю) (éin)gesálzen; Salz-;

салёныя агуркі́ Sálzgurken pl, sáure [éingesalzene] Gúrken;

3. перан. разм. gesálzen;

салёны жарт ein gesálzener [makábrer] Witz;

салёнае сло́ўца éine schnéidende Bemérkung

сасма́гнуць

1. (змучыцца ад смагі) dürsten vi;

2. перан. разм. (жадаць) begéhren vt, vi (чаго-н. nach D);

3. (перасохнуць);

у мяне́ сасма́гла ў ро́це ich hábe éine (ganz) tróckene Kéhle bekómmen, die Kéhle ist wie áusgedörrt

славе́снасць ж.

1. Literatúr f -, -en; Literatúrgeschichte f -;

наро́дная славе́снасць Folklóre f -;

2. (філалагічныя навукі) philológische Wíss en schaften pl, Philologíe f -;

3. перан. разм. (размовы замест справы) léeres Geréde; Geschwätz n -es, -e, Rederéi f -, -en

блішча́ць glänzen vi; stráhlen vi; blítzen vi, fúnkeln vi, schímmern vi (зіхацець); blínken vi, léuchten vi (свяціцца); brillíeren [bril´ji:rən] (высок., тс. перан.);

во́чы блішча́ць (ад радасці) die Áugen glänzen [léuchten]; (ад гневу) die Áugen fúnkeln;

зо́ркі блішча́ць Stérne glänzen [fúnkeln, stráhlen]

абагна́ць (перагнаць, выперадзіць, тс перан.) überhólen vt, überflügeln vt, überstéigen* vt, übertréffen* vt;

ён абагна́ў усі́х у кро́се er hat im Geländelauf álle überhólt;

ён абагна́ў свайго́ ся́бра ў вучо́бе er hat séinen Freund im Lérnen übertróffen;