Verbum

verántwortlich

1. a адка́зны;

der ~e Schríftleiter адка́зны рэда́ктар;

j-n für etw. (A) ~ máchen ускла́сці адка́знасць на каго́-н. за што-н.

2. adv адка́зна;

die ~ tätigen Káder адка́зныя рабо́тнікі

vórhalten*

1. vt

1) трыма́ць (перад чым-н.)

2) (D) папрака́ць (каго-н. за што-н.)

2. vi хапа́ць, става́ць;

der Vórsatz hat nicht lánge vórgehalten (до́бры) наме́р быў ху́тка забы́ты

Stuhl m -(e)s, Stühle

1) крэ́сла

2) тэх. стані́на, стано́к

3) мед. стул;

j-m den ~ vor die Tür sétzen разм. вы́ставіць [вы́гнаць] каго́-н. (за дзве́ры);

der Päpstliche [Apostólische, Römische, Héilige] ~ Па́пскі прасто́л

Text m -es, -e тэкст;

j-m den ~ lésen* чыта́ць каму́-н. мара́ль, дава́ць каму́-н. прачуха́нку;

j-n aus dem ~ bríngen* збянтэ́жыць [збіць] каго́-н. з то́лку [з панталы́ку];

wéiter im ~! разм. праця́гвайце!

úmwenden*

1. vt

1) пераваро́чваць, вываро́чваць; пераго́ртваць

2) паваро́чваць, развярну́ць (аўтамабіль і г.д.)

2. ~, sich

1) пераваро́чвацца;

sich zur Flucht ~ кі́дацца наўцёкі

2) (nach D) азіра́цца (на каго-н., што-н.)

áusholen

1. vi

1) размахну́цца, замахну́цца;

zum Schláge ~ замахну́цца для ўда́ру

2) разбе́гчыся (для скачка);

weit ~ распачына́ць гу́тарку здалёку

2. vt:

j-n ǘber etw. ~ выве́дваць у каго́-н. што-н.

Áuszeichnung f -, -en

1) адзна́ка

2) узнагаро́да

3) узнагаро́джванне;

j-n zur ~ vórschlagen*, die ~ für j-n beántragen* прадста́віць каго́-н. да ўзнагаро́ды;

die Prüfung mit ~ bestéhen* вы́трымаць экза́мен на выда́тна

ähnlich a (D) падо́бны (на каго-н.); аналагі́чны;

und Ähnliches і да таго́ падо́бнае;

sie séhen sich ~ wie ein Ei dem ánderen яны́ падо́бны адзі́н да аднаго́ як дзве кро́плі вады́

berühren

1. vt датыка́цца, дакрана́цца; перан. закрана́ць;

◊

j-n empfíndlich ~ закрану́ць [зачапі́ць] (каго-н.) за жыво́е

2. ~, sich

1) чапа́ць, кра́таць (датыкацца адзін да аднаго)

2) (mit D) датыка́цца, дакрана́цца (чым-н.)

Marsch I m -es, Märsche

1) пахо́д, перахо́д, марш;

sich in ~ sétzen ру́шыцца ў пахо́д

2) спарт. хадзьба́

3) муз. марш;

◊

j-m den ~ blásen* разм. прагна́ць каго́-н. з трэ́скам