Verbum

ірва́цца

1. réißen* vi (s), zerréißen* vi (s); verschléißen* vi (зношвацца);

ні́ткі (і)рву́цца der Zwirn reißt;

2. вайск. (пра снарады і г. д.) explodíeren vi (s), lósgehen* vi (s);

3. перан. (імкнуцца зрабіць што-н.) auf etw. (A) brénnen*; begíerig sein (да чаго-н. nach D auf A)

падкрэ́сліваць, падкрэ́сліць

1. (правесці лінію) unterstréichen* vt;

падкрэ́сліваць гало́сныя ў сло́ве [асо́бныя сло́вы] die Vokále im Wort [éinzelne Wörter] unterstréichen*;

2. перан. betónen vt, besónders hervórheben*, unterstréichen* vt;

я хаце́ў бы падкрэ́сліць, што… ich möchte betónen, dass…;

яму хаце́лася падкрэ́сліць сваю ду́мку больш канкрэ́тнымі пры́кладамі er wóllte séinen Gedánken durch konkréte Béispiele unterstréichen

падчапі́ць

1. (зачапіць, прычапіць) ánhaken vt (да чаго-н. an A);

2. разм. (набыць) sich (D) ánschaffen; áufgabeln vt (каго-н.);

дзе ты падчапі́ла яго́? разм. wo hast du ihn denn áufgegabelt?;

3. перан. разм. (сказаць што-н. з’едлівае) nécken vt (чым-н. mit D); hänseln vt (пакепліваць)

саро́мецца

1. sich schämen, sich geníeren [ʒə-];

саро́мецца чаго-н. sich éiner Sáche (G) wégen schämen [geníeren];

ён саро́меецца сваі́х сябро́ў er schämt sich vor séinen Fréunden;

2.:

саро́мецца што-н. зрабі́ць sich schämen [geníeren] (+ zu + inf);

я не саро́меюся сказа́ць яму́ пра́ўду ich geníere mich nicht, ihm die Wáhrheit zu ságen

адку́ль прысл.

1. пыт. wohér;

адку́ль вы бу́дзеце? wohér kómmen Sie?, wo sind Sie zu Háuse?;

2. адносн. wohér, von wo, von dem, von der, aus dem, aus der;

адку́ль выніка́е, што… woráus sich ergíbt, dass…;

◊

адку́ль ні вазьмі́ся разм. wie vom Hímmel gefállen; (wie) aus héiterem Hímmel