Verbum

выціска́ць, вы́ціснуць

1. áuspressen vt, áusdrücken vt, áusquetschen vt;

2. перан.:

выціска́ць слязу́ sich (D) éine Träne ábringen*;

выціска́ць усме́шку [смех] sich zum Lächeln [Láchen] zwíngen*;

3. спарт. hében* vt; (вагу) stémmen vt zwíngen*;

выціска́ць з сябе́ сло́ва ein Wort hervórpressen;

выціска́ць усё, што то́лькі магчыма das Létzte heráusholen

гато́ўнасць ж.

1. (падрыхтаванасць) Beréitschaft f -;

у по́ўнай гато́ўнасці in vóller Beréitschaft;

праве́рыць гато́ўнасць auf die Beréitschaft prüfen;

быць у баяво́й гато́ўнасці geféchtsbereit sein;

прыве́сці ў баяву́ю гато́ўнасць in Kámpfbereitschaft versétzen;

2. (жаданне зрабіць што-н.) Beréitwilligkeit f -, Díenstfertigkeit f -;

вы́казаць сваю́ гато́ўнасць sich beréit erklären

уссе́сці, уссе́сціся

1. (наваліцца ўсім сваім цяжарам) sich mit dem gánzen Gewícht légen (на што-н. auf A);

2. (забрацца) stéigen* vi (s);

* на каня́ aufs Pferd stéigen*, sich aufs Pferd schwíngen*;

3. разм. (на каго-н. з патрабаваннямі) (be)drängen vt; áufgehäuft wérden; überánsprucht sein

ухапі́цца

1. (схапіцца за што-н.) sich fássen, sich hálten* (an A);

ухапі́цца за парэ́нчы sich an der Gríffstange (fést)hálten*;

2. перан. (за думку) éinen Gedánken áufgreifen*, sich an éinen Gedánken klámmern;

◊

як то́пішся, то й за бры́тву ўхо́пішся ≅ der Ertrínkende greift nach jédem Stróhhalm

уця́гваць, уцягну́ць

1. (залучаць, далучаць) heránziehen* vt, zúziehen* vt (у што-н. zu D);

уця́гваць у грама́дскую дзе́йнасць zur geséllschaftlichen Tätigkeit heránziehen*;

2. (усмактаць, увабраць у сябе) áufsaugen* vt, éinsaugen* vt;

3. (напр. нітку) éinfädeln vt;

уця́гваць ні́тку ў іго́лку den Fáden in die Nádel éinfädeln

чутно́ прысл.

1. у знач. вык безас. man hört, man kann hören;

до́бра чутно́ man kann gut hören, es ist gut zu hören;

было́ чутно́, як яна́ спява́ла man hörte sie síngen;

2. пабоч. слова гл. чуваць:

што чутно́? was ist zu hören?, was gibt es Néues?

зве́даць, зве́дваць

1. (пазнаць што-н.) erfáhren* vt; erkénnen* vt;

2. (перажыць) erlében vt, zu spüren bekómmen*, erdúlden vt;

зве́даць на сабе́ am éigenen Léibe erfáhren*; aus éigener Erfáhrung kénnenlérnen;

◊

хто не зве́даў го́ркага, не пазна́е і сало́дкага wer die Not nicht kennt, weiß nichts vom Glück

змалёўваць, змалява́ць

1. (зрабіць копію) ábmalen vt, náchmalen vt (пэндзлем, фарбамі); ábzeichnen vt, náchzeichnen vt (алоўкам і г. д.);

2. (пакрыць што-н малюнкамі) (über und über] mit Zéichnungen bedécken; voll málen (пэндзлем, фарбамі), voll zéichnen (алоўкам і г. д.); (ужыць увесь сродак малявання) verbráuchen vt

нале́гчы

1. sich (án)stémmen; sich stützen (на каго-н., што-н. auf A);

нале́гчы на вёслы sich in die Rúder [Ríemen) légen;

2. перан. (зрабіць намаганне) sich ánstrengen; sich ins Zeug légen; sich auf etw. (A) légen;

нале́гчы на вучо́бу éifrig lérnen [studíeren], sich ins Lérnen [Stúdium] stürzen

ніжэ́й

1. (выш. ст. ад ні́зка) níedriger (nach) únten, ábwärts;

на паве́рх ніжэ́й éinen Stock tíefer;

глядзі́ ніжэ́й síehe únten (скар. s.u.);

2. прыназ.:

ніжэ́й за што-н. únter étwas (D);

тры гра́дусы ніжэ́й за нуль drei Grad mínus [únter null];

◊

ніжэ́й за ўся́кую кры́тыку únter áller Kritík