Ánbahnung f -, -en

1) пракла́дванне (шляху, дарогі); падрыхто́ўка, пача́так

2) браць пача́так (сувязей, адносін), пачына́ць (адносіны, сувязі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ábleitung f -, -en

1) адво́д (ракі)

2) матэм. вытво́рная

3) грам. вытво́рнае сло́ва

4) спакушэ́нне, збіва́нне з пра́вільнага шля́ху

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ухіле́нне н.

1. (ад простага шляху і г. д.) Ábweichen n -s, Ábweichung f -, -en;

2. (ад абавязкаў і г. д.) Úmgehen n -s, Méiden n -s;

3. (ад тэмы і г. д.) Ábschweifen n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

pervert

1. [pərˈvɜ:rt]

v.

1) зво́дзіць, зьбіва́ць з пра́вільнага шляху́

2) перакру́чваць, скажа́ць (сло́вы)

3) злоўжыва́ць (сваі́мі здо́льнасьцямі)

4) выкліка́ць фізы́чнае або́ мара́льнае выраджэ́ньне; выраджа́цца; зво́дзіцца

2. [ˈpɜ:rvɜ:rt]

n.

выраджэ́нец, збачэ́нец -ца m. (асабл. сэксуа́льны), дэгенэра́т -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Vórstufe f -, -n

1) (zu D) пе́ршая ступе́нь, папярэ́дні эта́п (чаго-н.), пе́ршы крок (на шляху чаго-н.)

2) першапачатко́вае навуча́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

aberration

[,æbəˈreɪʃən]

n.

1) адхіле́ньне, ухіле́ньне n. (ад пра́вільнага шля́ху ці ку́рсу)

aberration of the mind — замгле́ньне n. ро́зуму

2) адхіле́ньне n. (ад пра́віла, ты́пу, станда́рту)

3) Astron. абэра́цыя f., адхіле́ньне n.

aberration of the needle — адхіле́ньне магні́тнае стрэ́лкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Pfad m -(e)s, -e сце́жка; перан. шлях;

krúmme ~e wándeln дзе́йнічаць абхо́дным шля́хам;

auf áusgetretenen ~en géhen* ісці́ па прато́птаным шля́ху

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stray

[streɪ]

1.

v.i.

1) блудзі́ць; блука́ць, туля́цца, бадзя́цца; адбіва́цца (ад ста́тку)

2) зьбіва́цца з пра́вільнага шля́ху

2.

adj.

які́ блука́е, туля́ецца, які́ заблудзі́ў, адбі́ўся ад грамады́, аблу́дны

stray dog — бяздо́мны саба́ка

3.

n.

бадзя́га, туля́га -і m. & f.; чалаве́к, які́ заблудзі́ў, жывёліна, што адбілася ад ста́тку

•

- strays

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Strécke f -, -n

1) адле́гласць, праця́гласць; прасто́ра; дыста́нцыя;

éine ~ Wegs ча́стка шля́ху [даро́гі]

2) чыг. лі́нія, пераго́н;

die ~ ist frei шлях свабо́дны

3) горн. штрэк

4) матэм. адрэ́зак;

ein Tier zur ~ bríngen* забі́ць зве́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шлях м.

1. Weg m -(e)s, -e; Bahn f -, -en; Route [´ru:tə] f -, -n;

шляхі́ зно́сін Verkéhrswege pl, Verkéhrsstraßen pl;

во́дны шлях Wásserweg m, Wásserstraße f -, -n;

е́хаць во́дным шля́хам zu Wásser réisen, zur See [auf dem Séeweg] réisen (плысці па моры);

сухапу́тным шля́хам auf dem Lándweg;

паве́траны шлях Lúftweg m; гл. тс. дарога;

2. (напрамак дзейнасці) Weg m -(e)s, -e;

пракла́сці шлях den Weg báhnen (каму-н., чаму-н. für A);

пайсці́ но́вым шля́хам néue Wége géhen*;

паве́сці па но́вым шляху́ in néue Báhnen lénken;

вако́льным шля́хам auf Úmwegen;

шля́хам перамо́ў auf dem Verhándlungsweg;

адзі́на магчы́мы шлях der éinzig gángbare Weg;

жыццёвы шлях Lébensweg m -(e)s, -e;

стая́ць на чыім-н. шляху́ j-m im Wége sein;

право́дзіць каго-н. у апо́шні шлях j-m das létzte Geléit gében*;

ісці́ сваі́м шля́хам séine Bahn zíehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)