ánstreichen*

1. vt

1) афарбо́ўваць, фарбава́ць

2) адзнача́ць, падкрэ́сліваць

2. ~, sich разм. фарбава́цца, ма́зацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bestréichen* vt

1) нама́зваць

2) афарбо́ўваць, фарбава́ць

3) датыка́цца (да чаго-н.)

4) абстрэ́льваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

фарбава́цца

1. sich schmínken (пра твар); sich sie Haare färben (фарбаваць валасы);

2. (брудзіцца фарбай) (áb)färben vi;

3. (паддавацца фарбаванню) sich färben lassen*;

4. зал. стан gefärbt wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

schwärzen vt

1) чарні́ць, фарбава́ць у чо́рнае

2) перан. узво́дзіць паклёп (на каго-н.); право́зіць кантраба́ндай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wíchsen vt

1) чы́сціць (абутак), націра́ць (падлогу)

2) фарбава́ць (вусы)

3):

j-n ~ разм. адлупцава́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gild

I [gɪld]

v.t.

залаці́ць

а) пакрыва́ць пазало́тай

б) фарбава́ць у залаці́сты ко́лер

в) informal прыхаро́шваць, прыкра́шваць

gild the pill — падсаладзі́ць го́ркую пілю́лю

II [gɪld]

n.

гл. guild

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

paint

[peɪnt]

1.

n.

1) фа́рба f.

2) румя́ны pl. only. (касмэ́тыка для тва́ру)

2.

v.

1) фарбава́ць (дом, ткані́ну, ву́сны)

2) малява́ць, піса́ць (карці́ну)

3) апі́сваць, во́бразна прадстаўля́ць сло́вамі

•

- paint black

- paint bright

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stain

[steɪn]

1.

n.

1) пля́ма f.

2) пля́ма f., цень -ю m., га́ньба f. (на рэпута́цыі)

3) фа́рба f.; каляро́вы пако́ст

2.

v.t.

1) пля́міць, запля́мваць

2) га́ньбіць, зьнеслаўля́ць (рэпута́цыю)

3) фарбава́ць, афарбо́ўваць

to stain a microscopic specimen — афарбава́ць мікраскапі́чны прэпара́т

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

málen

1. vt

1) малява́ць (часцей фарбамі);

◊

ich wérde ihm was ~! ён у мяне́ дачака́ецца [дасту́каецца]!

2) фарбава́ць, расфарбо́ўваць

2. ~, sich адлюстро́ўвацца, адбіва́цца;

auf séinem Gesícht málte sich Fréude на яго́ тва́ры засвяці́лася [адбіва́лася] ра́дасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stréichen*

1. vi (s) хадзі́ць, бадзя́цца

2. vt

1) нама́зваць, зама́зваць

2) фарбава́ць, малява́ць;

frisch gestríchen! пафарбава́на!;

grün gestríchen пафарбава́на ў зялёны ко́лер

3) гла́дзіць;

das Haar glatt ~ прыгла́дзіць валасы́

4) выкрэ́сліваць;

gestríchen voll по́ўны да бераго́ў;

das Maß ist gestríchen! разм. хо́піць!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)