чын​I м. (учынак) Tat f -, -en; Hándlung f -, -en; Éinsatz m -es, -sätze

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

justify

[ˈdʒʌstɪfaɪ]

v.t.

1) абгрунто́ўваць, матывава́ць (учы́нак, прэтэ́нзію)

2) апра́ўдваць

3) Comput. выраўно́ўваць палі́ тэ́ксту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cruel

[ˈkru:əl]

adj.

1) лю́ты; сі́берны

2) жо́рсткі, разьлютава́ны, неміласэ́рны (учы́нак)

a cruel war — жо́рсткая вайна́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

безразва́жнасць ж.

1. (уласцівасць) Únvernunft f -, Únbesonnenheit f -, -en; Únverstand m -(e)s;

2. (учынак) únvernünftige [únbesonnene, únbedachte] Hándlung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

treacherous

[ˈtretʃərəs]

adj.

а) здра́длівы; прада́жны, верало́мны (пра чалаве́ка, учы́нак)

б) няпэ́ўны, падма́нлівы

Thin ice is treacherous — То́нкі лёд падма́нлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

паво́дзіны мн. Erhálten n -s, Verháltensweise f - (спосаб жыцця); Betrágen n -s, Benéhmen n -s (учынак);

адзна́ка за паво́дзіны Betrágenszensur f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

га́дасць ж. разм.

1. Únflat m -(e)s;

2. (учынак) Geméinheit f -, -en, Níederträchtigkeit f -, -en

3. (пра словы) Zóten pl, Ánzüglichkeiten pl, únanständige Réden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

deed

[di:d]

1.

n.

1) учы́нак -ку, чын -у m.

2) умо́ва, дакумэ́нт, акт -у m.; ку́пчая f.

the deed to our house — ку́пчая на на́шу ха́ту

2.

v.

перадава́ць а́ктам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

хі́трасць ж.

1. Schláuheit f -, -en, List f -, -en;

2. разм. (учынак, прыём) Trick m -s, -s;

вае́нная хі́трасць Kríegslist f;

◊

пайсці́ на хі́трасць zu éinem Trick gréifen*;

невялі́кая хі́трасць (das ist) kein Kúnststück

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

unterstéllen II

1. vt (D)

1) падпарадко́ўваць, паднача́льваць (каго-н. каму-н.)

2) падвярга́ць (што-н.) кантро́лю

3) прыпі́сваць (ілжы́ва) (намер, учынак)

2. ~, sich падпарадко́ўвацца, паднача́львацца (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)