Verbum

áusweichen* vi (s)

1) уступа́ць даро́гу; саступа́ць

2) ухіля́цца

3) пазбяга́ць

4) вайск. адступа́ць, адыхо́дзіць

éinstimmen vi

1) згаджа́цца (mit D, in A – з чым-н.)

2) падпява́ць, уступа́ць (пра голас)

gefügig a

1) пада́тлівы, паслухмя́ны;

~ wérden уступа́ць

2) гну́ткі, пласты́чны, мя́ккі (напр., пра гліну і г.д.)

éinräumen vt

1) уступа́ць

2) дава́ць (права)

3) (in A) прыма́ць (куды-н.);

die Wóhnung ~ абсталёўваць кватэ́ру

Bund I m -(e)s, Bünde саю́з; лі́га; федэра́цыя;

den ~ der Éhe éingehen* уступа́ць у шлюб, спалуча́цца шлю́бам

erwéichen

1. vt размякча́ць;

sich durch Bítten ~ lássen* уступа́ць про́сьбам

2. ~, sich

1) мякчэ́ць, паддава́цца

2):

перан. змякчы́цца, памякчэ́ць

heráblassen*

1. vt

1) спуска́ць

2) уступа́ць (у цане)

2. ~, sich рабі́ць ла́ску (каму-н.), ста́віцца пабла́жліва (да каго-н.)

híngeben*

1. vt аддава́ць; перадава́ць у вало́данне; уступа́ць; ахвярава́ць

2. ~, sich аддава́цца, прысвяці́ць сябе́;

sich der Hóffnung ~ суцяша́ць сябе́ надзе́яй, спадзява́цца

Verhándlung f -, -en

1) перагаво́ры, перамо́вы;

~en éinleiten [ánbahnen] пачына́ць перагаво́ры;

in ~en tréten* уступа́ць у перагаво́ры

2) юрыд. слу́ханне (справы); пасяджэ́нне суда́

zúpacken vi

1) хапа́ць, схапі́ць, ухапі́цца

2) актыўна ўме́швацца, уступа́ць у бо́йку;

frisch [scharf] ~ энергі́чна ўзя́цца (за што-н.); рашу́ча ўступі́ць у бой