Verbum

Schíene f -, -n

1) рэ́йка;

~ légen укла́дваць рэ́йкі;

aus den ~n heráusgeworfen sein перан. быць вы́бітым з каляі́ны

2) тэх., мед. шы́на

ánlegen

1. vt

1) прыкла́дваць

2) укла́дваць (капітал)

3) надзява́ць; апрана́ць

4) засно́ўваць

5) раскла́дваць (агонь)

2. vi прыча́льваць (да берага);

die létzte Hand ~ зако́нчыць

féstlegen

1. аддз. vt

1) вызнача́ць, усталёўваць

2) укла́дваць (капітал)

2. ~, sich:

ich möchte mich (daráuf) noch nicht ~ мне паку́ль што не хаце́лася б прыма́ць канчатко́вага рашэ́ння

éinfügen

1. vt

1) устаўля́ць, укла́дваць, урабля́ць, прыла́джваць

2) устаўля́ць, уключа́ць (у спіс)

2. ~, sich (in A)

1) уключа́цца (у што-н.)

2) прывыка́ць (да чаго-н.), звыка́цца (з чым-н.)

éinstecken vt укла́дваць, запі́хваць, засо́ўваць

2) разм. сцягну́ць, укра́сці, прысво́іць

3) цярпе́ць (пабоі, абразы, знявагі)

4) разм. пасадзі́ць у турму́

5) разм. мець пры сабе́ (пра грошы);

ich hábe nur Rúbel éingesteckt у мяне́ з сабо́ю то́лькі рублі́

níederlegen

1. vt

1) кла́сці, пакла́сці;

éinen Kranz ~ ускла́сці вяно́к (an D – да чаго-н.);

die Wáffen ~ скла́сці збро́ю

2) уно́сіць (грошы)

3) склада́ць з сябе́, адмаўля́цца (ад чаго-н.)

3) укла́дваць спаць

5) зно́сіць, разбура́ць

2. ~, sich прыле́гчы

stécken

1. vt

1) утыка́ць; со́ваць; укла́дваць, устаўля́ць;

den Rest stéckte er sich in die Tásche рэ́шту ён су́нуў сабе́ ў кішэ́нь;

den Ring an den Fínger ~ надзе́ць пярсцёнак на па́лец;

j-n ins Gefängnis ~ кі́нуць [пасадзі́ць] каго́-н. у астро́г [турму́]

2) садзі́ць (расліны)

3) разм. укла́дваць, змяшча́ць (грошы ў прадпрыемства)

4):

sich (D) ein Ziel ~ паста́віць сабе́ мэ́ту

2.* vi знахо́дзіцца, быць, тарча́ць?;

wo steckst du (wíeder)? дзе ты зноў тарчы́ш [падзе́ўся]?;

dahínter steckt étwas за гэ́тым што́сьці ма́ецца [хава́ецца];

bis in die Óhren in der Árbeit ~ по́ўнасцю пагрузі́цца ў рабо́ту;

ich möchte nicht in séiner Haut ~ разм. мне не хаце́лася б быць у яго́ ску́ры [на яго́ ме́сцы];

~ bléiben* 1) засе́сці, затрыма́цца; 2) запіна́цца;

~ lássen* пакі́нуць, не выця́гваць

éinsetzen

1. vt

1) устаўля́ць, уса́джваць; упраўля́ць;

etw. in die Zéitung ~ памясці́ць што-н. у газе́це

2) садзі́ць (расліны)

3) (zu D, als A) прызнача́ць (кім-н.)

4) напру́жваць (сілы);

sein Lében ~ рызыкава́ць сваі́м жыццём

5) вайск. уво́дзіць у бой

6) укла́дваць (грошы ў прадпрыемства);

etw. zum Pfand ~ дава́ць што-н. пад зало́г

2. vi

1) пачына́цца (пра музыку, хваробу і г.д.); надыхо́дзіць (пра мароз і г.д.)

3. ~, sich (für A) заступа́цца (за каго-н.)

légen

1. vt

1) кла́сці, палажы́ць;

von sich (D) etw. ~ зняць з сябе́ што-н. (частку вопраткі);

ein Schloss vor die Tür ~ паве́сіць замо́к на дзве́ры

2) укла́дваць (трубы); ста́віць (міны);

den Fúßboden ~ насціла́ць падло́гу

3) садзі́ць (бульбу і т.п.)

4):

Éier ~ не́сці [кла́сці] я́йкі;

j-m Kárten ~ варажы́ць каму́-н. на ка́ртах;

Wert [Gewícht] auf etw. (A) ~ надава́ць значэ́нне чаму́-н.;

den Grund zu etw. (D) ~ пакла́сці асно́ву чаму́-н.;

den Hund an die Kétte ~ пасадзі́ць [навяза́ць] саба́ку на ланцу́г;

ein Haus in Ásche ~ спалі́ць дом датла́ [дашчэ́нту];

in Trümmer ~ разруйнава́ць зруйнава́ць, разбуры́ць;

Híndernisse in den Weg ~ рабі́ць перашко́ды;

j-m etw. (A) zur Last ~ абвінава́чваць каго́-н. у чым-н.

2. ~, sich

1) кла́сціся, лажы́цца;

sich zu Bett ~ кла́сціся спаць;

sich vor Ánker ~ стаць на я́кар

2) сціха́ць;

der Sturm légte sich бу́ра сці́хла;

sich auf etw. (A) ~ энергі́чна бра́цца за што-н.;

sich aufs [auf das] Bítten ~ перайсці́ да про́сьбаў;

sich für j-n ins Zeug ~ заступі́цца за каго́-н.;

sich in die Rúder [ins Rúder] ~ нале́гчы на вёслы; заўзя́та ўзя́цца за спра́ву; разм. наці́снуць на што-н.