póchen vi

1) (an A) сту́каць (аб што-н.);

an die Tür ~ сту́каць у дзве́ры;

es [man] pocht сту́каюць

2) бі́цца (пра сэрца)

3) перан. (auf A) выхваля́цца (чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пля́скаць разм. (стукаць, удараць) knállen vi; klátschen vi; schlágen* vi;

пля́скаць (у дало́ні) in die Hände klátschen; Béifall klátschen (апладзіраваць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

knuckle

[ˈnʌkəl]

1.

n.

1) суста́ў -ва m. (па́льца)

2) кале́на або́ лы́тка (жывёліны, ужыва́ныя, як мя́са)

2.

v.i.

сту́каць па́льцам, сту́кацца

to knuckle down (under), informal – падда́цца, саступі́ць каму́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kláppen I vi

1) ля́паць, сту́каць

2) vimp ла́дзіцца, ісці́ на лад;

es klappt усё ідзе́ на лад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ráppeln

1. vi грыме́ць, сту́каць

2. ~, sich:

sich schnell wíeder in die Höhe ~ разм. ху́тка ўстаць [падня́цца] на но́гі (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дзю́баць разм.

1. (птушкі) pícken vt;

2. (стукаць чым-н вострым) stóßen* vt, schlágen* vt (чым-н. mit D);

◊

дзю́баць носам разм. éinschlummern vi (s), (éin)nícken vi (s); dösen vi (драмаць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hämmern

1. vt біць малатко́м; кава́ць мо́латам

2. vi, vimp сту́каць;

es hämmert in den Schläfen кроў сту́кае ў скро́ні;

das Herz hämmert сэ́рца кало́ціцца, б’е́цца (трапятліва)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schméttern II

1. vi грыме́ць, мо́цна сту́каць [гуча́ць];

die Trompéten schmétterten трэбы мо́цна трубі́лі

2. vi, vt спява́ць, заліва́цца (пра салаўя і г.д.)

3. vi пла́ваць сты́лем батэрфля́й

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bob

I [bɑ:b]

v. bobbed, -bbing

1) сту́каць

2) рапто́ўна схілі́цца

He bobbed suddenly and avoided the blow — Ён ра́птам схілі́ўся, каб пазьбе́гнуць уда́ру

•

- bob up

II [bɑ:b]

1.

n.

1) ко́ратка падстры́жаныя валасы́ (у жанчы́ны ці дзіця́ці)

2) вузел -ла́, зьвя́зак -ка, пук пука́ m.

3) падрэ́заны хвост

4) падве́ска f., адве́с -а m.

5) плаво́к, паплаво́к -ўка́ m.

6) са́ні pl.

7) мадуля́цыя f.

2.

v.t.

1) стры́гчы ко́ратка валасы́

2) падраза́ць хвост (каню́ ці саба́ку)

III [bɑ:b]

1.

n.

лёгкі штуршо́к, уда́р; лёгкае сту́каньне

2.

v.t. bobbed, -bbing

1) лёгка штурха́ць, шлёпаць

2) сту́каць

IV [bɑ:b]

n., pl. bob, Brit., Sl.

шы́лінг -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

саката́ць

1. (пра курыцу) gáckern; zírpen vi (пра насякомых); schwátzen vi, kréischen vi (пра сароку);

2. часта стукаць, страляць) разм. knáttern vi; ráttern vi; prásseln vi;

кулямёт саката́ў безупы́нна das Maschínengewehr rátterte únaufhörlich;

3. разм. (хутка, не сціхаючы, гаварыць) pláppern vi, schwátzen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)