dahínraffen vt знішча́ць, касі́ць (пра смерць, пошасць і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

eréilen vt спасціга́ць, даганя́ць (зняна́цку), заспява́ць (пра смерць, весткі і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fréitod m -(e)s самазабо́йства, добраахво́тная [дабраво́льная] смерць;

in den ~ géhen* пако́нчыць самагу́бствам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

жа́ртачкі мн. Späßchen pl;

гэ́та не жа́ртачкі! das ist kein Spaß!, damit ist nicht zu spáßen!;

◊

што ко́шцы жа́ртачкі, то мы́шцы сме́рць ≅ des éinen Freud’ des ándern Leid

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Sénsenmann m -(e)s, -männer

1) уст. касе́ц

2) перан. смерць (у абліччы шкілета з касой)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stérben n -s кана́нне, паміра́нне, скон, смерць;

es geht um Lében und ~ гэ́та спра́ва жыцця́ і сме́рці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verdérb m -(e)s згу́ба, (па)гі́бель;

◊

auf Gedéih und ~ на жыццё і смерць, на до́брую і ліху́ю до́лю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tótschlag m -es, -schläge

1) забо́йства (у бойцы)

2) юрыд. наўмы́снае забо́йства

3) ненаўмы́снае пашко́джанне, ад яко́га наступі́ла смерць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tod m -(e)s, -e смерць, скон;

gewáltsamer ~ гвалто́ўная смерць;

bis in den ~ да сме́рці;

in den ~ géhen* ісці́ на смерць;

éines natürlichen ~es stérben* паме́рці сваёй сме́рцю;

den ~ éines Hélden stérben* паме́рці сме́рцю геро́я;

auf Lében und ~ kämpfen змага́цца не на жыццё, а на смерць;

zu ~e erschrécken напало́хаць да сме́рці;

den ~ fínden* скана́ць, паме́рці;

es geht um ~ und Lében гэ́та пыта́нне жыцця́ і сме́рці;

der ~ sitzt ihm im Nácken ён ужо́ ле́дзьве ды́хае;

éinen ~ kann der Mensch nur stérben два разы́ не паміра́ць, а раз давядзе́цца; раз радзі́ла ма́ці, раз трэ́ба паміра́ці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ве́рны

1. (правільны) ríchtig;

2. (надзейны) sícher, fest, zúverlässig;

ве́рны сро́дак ein bewährtes Míttel;

3. (адданы) treu, ergében;

быць ве́рным свайму́ сло́ву sein Wort halten*;

4. (немінучы) sícher; únvermeidlich;

ве́рная смерць der síchere Tod;

5. (дакладны) genáu, getréu

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)