schúften vi працава́ць не разгіна́ючы спі́ны, (і)рва́ць жы́лы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áckern

1. vt ара́ць

2. vi надрыва́цца (з працы), рваць сабе́ кі́шкі [пу́за]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ráufen

1. vt (і)рва́ць, вырва́ць, цяга́ць, ту́заць;

sich (D) die Háare ~ рваць на сабе́ валасы́;;

j-n ~ цяга́ць [ту́заць] каго́-н. за валасы́

2. ~, sich бі́цца, ту́зацца; свары́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusraufen vt вырыва́ць; выдзіра́ць, вышчы́кваць (валасы, траву і г.д.);

sich die Háare ~ рваць на сабе́ валасы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

лён м. бат. Lein m -(e)s; Flachs m -es (тс. валакно);

лён-даўгуне́ц geméiner Flachs;

рваць лён Flachs rúpfen;

го́рны лён мін. Bérgflachs m, Asbést m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

rúpfen vt

1) шчыпа́ць, рваць, вырыва́ць

2) перан. разм. абабра́ць (каго-н.);

◊

mit j-m ein Hünchen ~ зве́сці раху́нкі з кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pluck

[plʌk]

1.

v.

1) рва́ць (кве́ткі), выця́гваць

2) (at) цягну́ць, ту́заць за што

3) ску́бці (ку́рыцу)

4) Sl. рабава́ць, ашу́кваць

2.

n.

1) то́рганьне n.

2) адва́га, рашу́часьць f.

3) вантро́бы забі́тае жывёліны

•

- pluck up

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nut

[nʌt]

1.

n.

1) арэ́х -а, арэ́шак -ка m.

2) га́йка f.

3) Sl. дзіва́к -а́ m., прыду́рак -ка m.

hard nut to crack, informal – мо́цны арэ́х (што-н. цяжко́е для дасягне́ньня)

2.

v.

рваць арэ́хі

3.

adj.

арэ́хавы

•

- nuts

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zérren vt ту́заць, цягну́ць, рваць;

◊

j-n durch den Schmutz [Kot] ~, j-n in den Staub ~ га́ньбіць, знеслаўля́ць каго́-н.;

die Tátsachen an die Öffentlichkeit ~ перадава́ць гало́снасці які́я-н. фа́кты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

во́лас м. Haar n -(e)s, -e;

◊

ні на во́лас nicht um ein Haar, kein bíss¦chen, nicht im Geríngsten;

рваць на сабе́ валасы́ sich (D) die Háare ráufen;

валасы́ ўстаю́ць ды́бам die Háare stehen éinem zu Bérge;

прыцягну́ць што-н за валасы́ etw. an den Háaren hérbeiziehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)