Verbum

задаво́ліць (выканаць) erfüllen vt;

задаво́ліць жада́нне éinen Wunsch erfüllen, éinem Wunsch náchkommen*;

2. (прынесці задавальненне) befríedigen vt, zufríeden stéllen;

3. (забяспечыць) versórgen vt, verséhen* vt (чым-н. mit D);

4. (адпавядаць) entspréchen* vi; genügen vi;

задаво́ліць усе́ патрабава́нні állen Ánforderungen gerécht wérden

дар м.

1. (падарунак) Gábe f -, -n; Geschénk n -(e)s, -e; Schénkung f -, -en (юрыд.);

прыне́сці ў дар zum Geschénk máchen;

2. (што дае прырода або плён працы) Gábe f -, -n;

3. (здольнасць, талент) Begábung f -, -en; Gábe f -, -n; Talént n -(e)s, -e;

дар мо́вы [сло́ва] Rédnergabe f -, Rédekunst f -

нацягну́ць

1. (án)spánnen vt; (án)zíehen* vt; stráffziehen* аддз. vt;

нацягну́ць ле́йцы die Zügel (straff) ánziehen*;

2. (распростваючы замацаваць) áufspannen vt, áufziehen* vt;

нацягну́ць пала́тку ein Zelt áufschlagen*;

3. (адзець, абуць) (mit Mühe) ánziehen* vt;

4. (настояцца – пра чай і пад.) zíehen* vi;

5. (накрыцца) zíehen* vt;

нацягну́ць на сябе́ ко́ўдру die Décke über sich zíehen*;

6. (прынесці ў пэўнай колькасці) etw. zusámmenbringen*, zusámmenschleppen vt;

7. (завысіць адзнаку, паказчык) gében*;

нацягну́ць адзна́ку éine höhere [kaum verdíente] Zensúr gében*

кары́сць ж. Nútzen m -s; Vórteil m -(e)s, -e (выгада);

грама́дская кары́сць Geméinnutzen m; Geméinnützigkeit f -, -en;

прыне́сці кары́сць каму-н., чаму-н. j-m [éiner Sáche] (D) Nútzen bríngen*;

яка́я кары́сць з гэ́тага? was nützt das?, was hilft das?;

на кары́сць каго-н. zugúnsten [zu Gúnsten] von (D); zu j-s Gúnsten;

гэ́та яму́ на кары́сць das ist zu séinen Gúnsten; das nützt ihm;

не на кары́сць zu j-s Úngunsten, nicht zu j-s Gúnsten;

ісці́ каму-н. на кары́сць j-m zugúte kommen*, j-m von Nútzen sein;

зрабі́ць што-н. на кары́сць каму-н. etw. zu j-s Nútzen tun*;

◊

на кары́сць і дабро́ zu Nutz und Frómmen