Verbum

wéglassen* vt

1) адпуска́ць (каго-н.)

2) прапуска́ць (пры чытанні і г.д.)

vorbéilassen* vt прапуска́ць (каго-н., што-н.), даць прайсці́ [прае́хаць] (каму-н., чаму-н.)

ábhalten* vt

1) затры́мліваць, не прапуска́ць (ваду)

2) (von D) утры́мліваць (каго-н. ад чаго-н.)

3) право́дзіць (сход)

versäumen vt

1) упуска́ць, спазня́цца;

den Zug ~ спазні́цца на цягні́к;

ich hábe nichts zu ~ мне няма́ куды́ спяша́цца

2) прагу́льваць, прапуска́ць

áuslassen*

1. vt выпуска́ць, прапуска́ць;

séinen Zorn an j-m ~ спагна́ць злосць на кім-н.

2. ~, sich (über A) гавары́ць (до́ўга, падрабя́зна) (пра што-н.)

übergéhen* I vt

1) абміна́ць, праміна́ць, прапуска́ць, не заўважа́ць;

etw. mit Schwéigen ~ абысці́ што-н. маўча́ннем

2) абыхо́дзіць (каго-н. пры размеркаванні)

3) паруша́ць (закон)

verpássen vt

1) упуска́ць, прапуска́ць, спазня́цца;

den Zug ~ спазні́цца на цягні́к [по́езд]

2) ме́раць, падганя́ць па ме́рцы (абмундзіраванне);

j-m éine Óhrfeige ~ даць каму́-н. апляву́ху