dig
[dɪg]
1.
v., dug, digging
1) капа́ць
2) вышу́кваць (інфарма́цыю), перашу́кваць, перако́пваць
3) Sl.
а) разуме́ць
б) падаба́цца
I dig you —
[m4]
а) Я цябе́ разуме́ю
[m4]
б) Ты мне падаба́есься
2.
n.
1) капа́ньне n.
2) informal штуршо́к -ка́ m., уда́р -у m.
3) зье́длівая заўва́га, кпі́на f.
•
- dig in
- dig into
- dig up
- dig out
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
grow
[groʊ]
grew, grown
1.
v.i.
1) расьці́, выраста́ць
2) павялі́чвацца, пабо́льшвацца; узраста́ць
3) рабі́цца; станаві́цца
it grew cold — Зрабілася сьцюдзёна
to grow rich (grey) — багаце́ць (сіве́ць)
2.
v.t.
гадава́ць, выро́шчваць
to grow a beard (moustache) — адгадава́ць, загадава́ць, адпусьці́ць бараду́ (ву́сы)
grow on or upon —
а) авало́дваць кім
б) падаба́цца ўсё больш каму́
grow up —
а) падраста́ць, рабі́цца даро́слым
б) ствара́цца; разьвіва́цца; паўстава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ánsprechen*
1. vt
1) звярта́цца (да каго-н.), пачына́ць размо́ву, загаво́рваць (з кім-н.)
2) (um A) прасі́ць (чаго-н.)
3) падаба́цца;
das spricht ihn nicht an гэ́та яму́ не падаба́ецца
2. vi:
bei j-m ~ наве́дваць каго́-н.;
bei éinem Mädchen ~ рабі́ць прапано́ву дзяўчы́не
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
fancy
[ˈfænsi]
1.
n., pl. -cies
1) фанта́зія f., уяўле́ньне n.
2) галюцына́цыя f.
3) нахі́л -у m.; схі́льнасьць f.; сымпа́тыя f.; упадаба́ньне n.
They took a great fancy to each other — Яны́ мо́цна спадаба́ліся адно́ аднаму́
4) капры́сьлівасьць f., капры́з -у m.
2.
v.t.
1) уяўля́ць
2) меркава́ць, ду́маць
3) любі́ць; падаба́цца
3.
adj.
1) аздо́бны, аздо́блены, прыбра́ны; мо́дны
2) няпро́сты; фігу́рны
fancy skating — адво́льнае ката́ньне на канька́х
3) спэцыя́льна гадава́ны (фрукт, жывёліна)
4) уя́ўны; вы́думаны; фантасты́чны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
appeal
[əˈpi:l]
1.
v.i.
1) зварача́цца
2) Law апэлявя́ць, падава́ць на апэля́цыю
3) падаба́цца, крана́ць
These pictures do not appeal to me — Гэ́тыя абразы́ мяне́ не крана́юць
2.
n.
1) зваро́т -у, за́клік -у m., гара́чая про́сьба
2) апэля́цыя
to make an appeal to — апэлява́ць да каго́-чаго́
3) Law апэля́цыя f.
Court of Appeal — Апэляцы́йны Суд
on appeal — у апэля́цыі
4) папуля́рнасьць; атра́кцыя f., зацікаўле́ньне n.
Television has a great appeal for most young people — Тэлеба́чаньне карыста́ецца вялі́кай папуля́рнасьцю ў бальшыні́ мо́ладзі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)