dréhen
1. vt
1) круці́ць
2) паваро́чваць;
j-m den Rücken ~ павярну́цца плячы́ма да каго́-н.
3) вырабля́ць (нешта круцячы);
Fleisch durch den Wolf ~ прапуска́ць мя́са праз мясару́бку;
Lócken ~ завіва́ць ло́каны [ку́дзеры]
4) выто́чваць; абто́чваць
5) здыма́ць (фільм)
2. ~, sich круці́цца;
mir dreht sich álles разм. у мяне́ кру́жыцца галава́;
das Gespräch dréhte sich um díese Fráge гаво́рка ішла́ [круці́лася] вако́л гэ́тага пыта́ння
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Rücken m -s, -
1) спі́на;
hínter dem ~ за спі́най; перан. тс. за во́чы;
j-m den ~ zéigen [zúwenden*] павярну́цца да каго́-н. спі́най; перан. тс. парва́ць з кім-н. адно́сіны;
es läuft mir kalt über den ~ у мяне́ маро́з па спі́не прабяга́е
2) вайск. тыл;
j-m in den ~ fállen* напа́сці на каго́-н. з ты́лу; нане́сці каму́-н. уда́р у спі́ну;
in den ~ géhen* захо́дзіць з ты́лу;
im ~ у бліжэ́йшым ты́ле;
im ~ fássen ахапі́ць з ты́лу;
sich (D) den ~ décken забяспе́чыць сабе́ адступле́нне
3) хрыбе́т (горны)
4) карашо́к (кнігі, квітка)
5) абу́х
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)