Verbum

узбуджа́ць, узбудзі́ць

1. (выклікаць) errégen vt, ánregen vt, hervórrufen* vt, réizen vt;

узбуджа́ць падазрэ́нне Verdácht errégen [hervórrufen*];

2. (настройваць каго-н. супраць чаго-н.) áufreizen vt; áufstacheln vt; áufwiegeln vt (падбухторваць);

3. (прывесці ў стан нервовага пад’ёму) áufstacheln vt, áufpeitschen vt;

узбуджа́ць не́рвы die Nérven réizen;

узбуджа́ць хада́йніцтва ein Gesúch éinreichen;

узбуджа́ць зыск [іск, спра́ву] юрыд. éinen Prozéss ánstrengen, ein Verfáhren [éine Kláge] éinleiten

дзе́йнічаць

1. (рабіць што-н.) hándeln vi, verfáhren* vi (h, s), vórgehen* vi (s), in Aktión tréten*;

дзе́йнічаць адпаве́дна зако́ну gesétzmäßig hándeln;

2. (функцыяніраваць) funktioníeren vi, in Betríeb sein, árbeiten vi, géhen* vi (s), láufen* vi (s) (пра машыну);

тэлефо́н дзе́йнічае das Telefón funktioníert;

3. (рабіць уплыў) wírken vi, wírksam sein; beéinflussen vt;

ле́кі ўжо́ дзе́йнічаюць die Arznéi wirkt schon;

дзе́йнічаць супако́йліва berúhigend wírken;

дзе́йнічаць на не́рвы auf die Nérven géhen* [fállen*];

гэ́та ўжо не дзе́йнічае разм. das zieht nicht mehr;

4. (мець сілу) gültig sein, wírksam sein, in Kraft sein; gélten* vi