lénken vt

1) кірава́ць (аўтамашынай)

2) кірава́ць, накіро́ўваць;

er ist schwer zu ~ ён ця́жка паддае́цца выхава́нню

3) (auf A) накіро́ўваць (на што-н.);

j-s Áufmerksamkeit auf etw. (A) ~ накірава́ць чыю́-н. ува́гу на што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

наве́сці

1. (накіраваць) ríchten vt, hínführen vt, léiten vt (на што-н. auf A);

наве́сці гарма́ту вайск. das Geschütz ríchten;

2. (стварыць) überzíehen* vt, áuftragen* vt;

наве́сці гля́нец políeren vt;

наве́сці прыгажо́сць разм. sich schön máchen; sich pútzen;

наве́сці на след auf die Spur bríngen*;

наве́сці на ду́мку auf éinen Gedánken bríngen*;

гэ́та наво́дзіць на разважа́нні das lässt tief blícken;

наве́сці мост éine Brücke schlágen*;

наве́сці пара́дак Órdnung scháffen;

наве́сці кры́тыку Kritík üben (на каго-н. an D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wéisen*

1. vt пака́зваць;

j-n zur Rúhe ~ закліка́ць каго́-н. да пара́дку, патрабава́ць ад каго́-н. захава́ць цішыню́;

j-m die Tür ~ вы́гнаць каго́-н. за дзве́ры

2) (an A) адсыла́ць, накірава́ць (каго-н., што-н. да каго-н.);

aus dem Lánde ~ вы́слаць з краі́ны

2. vi (auf A) зазнача́ць (каму-н. на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кі́даць

1. wérfen* vt, hínwerfen* vt; schméißen* vt (разм.) (шпурнуць); schléudern vt (з сілай);

кі́даць ка́мень у ваду́ éinen Stein ins Wásser wérfen*;

2. (хутка накіраваць) wérfen* vt;

кі́даць во́йскі ў бой вайск. die Trúppen in die Schlacht wérfen*;

3. (пакінуць) verlássen* vt, im Stich lássen*;

кі́даць сям’ю́ die Famili¦e verlássen* [im Stich lássen*]; Frau [Mann] und Kind(er) verlássen*;

кі́даць усё álles stehen und líegen lássen*;

4. (пераставаць рабіць што-н.) áufhören vi (што-н. mit D); áblassen* vi (што-н. von D);

кі́даць рабо́ту áufhören zu árbeiten; die Árbeit an den Nágel hängen (назаўжды);

кі́даць куры́ць sich (D) das Ráuchen ábgewöhnen, das Ráuchen áufgeben*;

кі́даць я́кар марск. Ánker wérfen*, vor Ánker géhen*; ánkern vi;

кі́даць збро́ю die Wáffen strécken; sich ergében* (здацца);

кі́даць жэ́рабя das Los wérfen*; lósen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ríchten

1. vt

1) накіро́ўваць; звярта́ць; наво́дзіць;

éine Fráge an j-n ~ звярта́цца да каго́-н. з пыта́ннем;

etw. geráde ~ выпро́стваць [выраўно́ўваць] што-н.;

éinen Brief an j-n ~ накірава́ць [адрасава́ць] каму́-н. пісьмо́

2) прыво́дзіць у пара́дак;

ríchte déine Kléider! прывядзі́ сябе́ ў пара́дак!

3) тэх. вывяра́ць, нала́джваць, рыхтава́ць

4) (а)судзі́ць; пакара́ць;

j-n zu Grúnde [zugrúnde] ~ загубі́ць каго́-н.

2. ~, sich

1) кірава́цца (чым-н.), прытры́млівацца (чаго-н.)

2) звярта́цца (да каго-н. – an A)

3) быць накірава́ным;

sich in die Höhe ~ вы́прастацца, уста́ць

4) вайск. раўня́цца;

richt' euch! раўня́йся! (каманда)

5):

sich selbst ~ пако́нчыць з сабо́ю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)