ánnähern

1. vt набліжа́ць

2. ~, sich набліжа́цца (да каго-н., чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

heránkommen* vi (s) (an A) падыхо́дзіць, набліжа́цца (да каго-н., чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náhe kómmen* vi (s) (D) набліжа́цца (да чаго-н.); быць блі́зкім [падо́бным] (да чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nähern, sich (D) набліжа́цца (да каго-н., да чаго-н.); бліжэ́й знаёміцца (з кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánrücken

1. vt падсо́ўваць; падво́дзіць

2. vi (s) набліжа́цца, насо́ўвацца;

der Feind rückt an во́раг наступа́е [набліжа́ецца]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

herángehen* vi

1) падыхо́дзіць, набліжа́цца (да чаго-н., каго-н.)

2) бра́цца (за што-н.), пачына́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánsteigen* vi (s)

1) падыма́цца; бо́льшаць, павыша́цца (тс. перан.)

2) ав. узлята́ць

3):

ángestiegen kómmen* набліжа́цца вялі́кімі кро́камі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

herbéiziehen*

1. vt прыця́гваць, ва́біць

2. vi набліжа́цца, надыхо́дзіць;

etw. an den Háaren ~ прыця́гваць што-н. за валасы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

near

[nɪr]

1.

adv.

1) блі́зка; недалёка

Christmas is near — Каля́ды ўжо недалёка

near-allied tribes — блі́зка параднёныя плямёны

2) каля́, блізу́

near a year — блізу́ год, каля́ го́ду

2.

adj.

1) блі́зкі, блізкі́

a near friend — блі́зкі ся́бра

a near relative — блі́зкі свая́к

2) каро́ткі, про́сты

Go by the nearest route — Ідзі́ найкараце́йшай даро́гай

3) блі́зкі, падо́бны

near translation — перакла́д блі́зкі да арыгіна́лу

3.

prep.

блі́зка, каля́, паблі́зу

near the river — каля́ рэ́чкі

4.

v.

набліжа́цца

to near the land — набліжа́цца да бе́рагу

•

- near at hand

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Verfáll m -(e)s

1) заняпа́д, разва́л;

dem ~ entgégengehen* набліжа́цца да заняпа́ду;

in ~ geráten* прыхо́дзіць у заняпа́д, разбура́цца

2) разбурэ́нне

3) пратэрмінава́нне (плацяжу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)