Verbum

zermálmen vt

1) драбні́ць, крышы́ць, размо́лваць

2) тэх. плю́шчыць

3) знішча́ць

beséitigen vt ліквідо́ўваць; прыма́ць (з дарогі)

2) знішча́ць;

den Verdácht ~ рассе́яць падазрэ́нні

tílgen vt

1) выво́дзіць, зво́дзіць, знішча́ць

2) загла́джваць (віну)

3) пагасі́ць (доўг)

níederschmettern vt

1) з сі́лай кі́даць [валі́ць] на зямлю́

2) знішча́ць (агрэсара)

3) ашаламля́ць

zerstören vt разбура́ць, раскіда́ць; псава́ць, знішча́ць;

j-s Glück ~ разла́дзіць чыё-н. шча́сце

áusrotten vt выкараня́ць, знішча́ць; выпо́лваць;

mit Stumpf und Stiel ~ вы́рваць з ко́ранем, канчатко́ва зні́шчыць

áufzehren

1. vt

1) з’яда́ць; выяда́ць, знішча́ць

2) знясі́льваць; мардава́ць; вычэ́рпваць

2. ~, sich мардава́ць сябе́

ábschaffen vt

1) касава́ць, ліквідо́ўваць, адмяня́ць; знішча́ць;

Gesétze ~ адмяня́ць зако́ны

2) выво́дзіць з ужы́тку; вайск. зніма́ць з узбрае́ння

áufreiben*

1. vt

1) расціра́ць, сціра́ць (да крыві)

2) знішча́ць; вайск. вымо́тваць (праціўніка)

3) мата́ць [вымо́тваць] не́рвы

4) тэх. раскру́чваць (адтуліну)

2. ~, sich

1) сціра́цца

2) знішча́цца

3) вымо́твацца