schäumen

1. vi пе́ніцца, дава́ць [пуска́ць] пе́ну

2. vt зніма́ць пе́ну (з чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pllen vt зніма́ць шалупі́нне;

wie aus dem Ei gepllt sein бы́ць апра́нутым з іго́лкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entlsten vt (G, von D)

1) разгружа́ць; вызваля́ць (ад чаго-н.)

2) зніма́ць (віну з каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Rahm m -s смята́нка, вяршо́к (на малацэ);

den ~ bschöpfen зніма́ць вяршкі́;

den ~ bsetzen lssen* даць адстая́цца малаку́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bdecken vt

1) зніма́ць (дах, накрыўку)

2) прыма́ць са стала́

3) здзіра́ць ску́ру (з жывёлы)

4) накрыва́ць, перакрыва́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bnehmen*

1. vt

1) здыма́ць, зніма́ць

2) браць, забіра́ць

2. vi памянша́цца, ме́ншаць; худне́ць;

inen Eid ~ прыма́ць прыся́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bschaffen vt

1) касава́ць, ліквідо́ўваць, адмяня́ць; знішча́ць;

Gestze ~ адмяня́ць зако́ны

2) выво́дзіць з ужы́тку; вайск. зніма́ць з узбрае́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

strifen

1. vt

1) рабі́ць пало́сы

2) дакрана́цца (да чаго-н.); закрана́ць

3) зніма́ць, сця́гваць;

die Ärmel in die Höhe ~ закаса́ць рукавы́

2. vi (s, h) блука́ць, ры́скаць; вандрава́ць;

sine Berchte striften ans Märchenhafte яго́ паведамле́нні нага́двалі вы́думку [вы́мысел]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beisite adv убо́к; убаку́;

~ lgen [tun*] адкла́дваць (убо́к);

~ stllen [rücken] адстаўля́ць [адсо́ўваць];

etw. ~ lssen* 1) прапуска́ць, апуска́ць што-н. (напр., пры чытанні); 2) не звярта́ць ува́гі; забыва́ць, забыва́цца;

etw. ~ lgen 1) адкла́дваць (грошы, кнігу для каго-н.); 2) адкла́дваць рабо́ту [пра́цу] (над чым-н.);

j-n ~ schffen звальня́ць, зніма́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

frigeben* аддз.

1. vt вызваля́ць;

j-m ine Stnde ~ вы́зваліць каго́-н. на гадзі́ну;

sich (D) inen Tag ~ lssen* вы́зваліцца [адпрасі́цца] на дзень;

sie hat hren Bräutigam frigegeben яна́ скасава́ла зару́чыны

2) зніма́ць забаро́ну, адмяня́ць канфіска́цыю

3) вызваля́ць шлях; узнаўля́ць рух

2. vi распуска́ць, вызваля́ць ад заня́ткаў (вучняў);

mrgen wird frigegeben за́ўтра заня́ткаў не бу́дзе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)