verpönen vt

1) забараня́ць (пад пагрозай пакарання)

2) асуджа́ць, не прыма́ць, га́ніць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verwéhren vt (D) перашкаджа́ць (чаму-н.)

2) забараня́ць; адмаўля́ць, пярэ́чыць (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ächten vt

1) аб’яўля́ць па́-за зако́нам, асудзі́ць на выгна́нне

2) байкатава́ць, забараня́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

taboo

[təˈbu:]

1.

v.t.

забараня́ць; наклада́ць табу́

2.

n.

1) забаро́на f.

2) табу́ n., indecl.

3.

adj.

забаро́нены

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

forbid

[fərˈbɪd]

v.t., -bade or -bad, -bidden or -bid, -dding

1) забараня́ць

2) не дазваля́ць, не дапушча́ць; прадухіля́ць

God forbid it! — Барані́ Бо́жа! Няха́й Бог баро́ніць!

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Verbót n -(e)s, -e забаро́на;

das ~ über etw. (A) verhängen забараня́ць што-н. (загадам);

ein ámtliches ~ афіцы́йная забаро́на

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unterságen vt забараня́ць;

das Betréten des Gártens ist unterságt увахо́д у сад забаро́нены;

das Ráuchen ist unterságt куры́ць забаро́нена (надпіс)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ban

[bæn]

1.

v.t., banned, banning

1) забараня́ць

2) пракліна́ць; кі́даць кля́тву на каго́

2.

n.

1) забаро́на f.

2) царко́ўны праклён, ана́тэма f.

3) прысу́д на выгна́ньне, пазбаўле́ньне право́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

embargo

[ɪmˈbɑ:rgoʊ]

1.

n.

эмба́рга, indecl., забаро́на дзяржа́вай уво́зу ці вы́вазу

to lay an embargo — наклада́ць забаро́ну, забараня́ць

to take off an embargo — зьняць забаро́ну

2.

v.t.

1) наклада́ць эмба́рга

to embargo a ship — затрыма́ць карабе́ль у по́рце

2) канфіскава́ць, рэквізава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wéhren

1. vt (j-m) забараня́ць (каму-н., што-н.); перашкаджа́ць (каму-н. у чым-н.);

wer will es mir ~? хто мне мо́жа забарані́ць гэ́та?

2. vi (D) не дапуска́ць, не дазваля́ць (чаго-н.)

3. ~, sich (gegen, wider A) абараня́цца, барані́цца, адбіва́цца (ад каго-н.,чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)