Verbum

вы́чарпаць

1. áusschöpfen vt; erschöpfen vt; (землечарпалкай) áusbaggern vt

2. перан. (давесці да канца) erlédigen vt;

пыта́нне вы́чарпана die Fráge ist erlédigt

кіпе́нне н.

1. фіз. Kóchen n -s, Síeden n -s;

даве́сці да кіпе́ння zum Kóchen bríngen*;

2. разм. (хваляванне, уздым) Áufbrausen n -s

разары́ць разм.

1. (разбурыць) zerstören vt; verwüsten vt, verhéeren vt (апусташыць);

2. (давесці да галечы) ruiníeren vt, zu Grúnde ríchten, in den Ruín tréiben* [bríngen*]

абсу́рд м. Únsinn m -(e)s; Wídersinn m;

даве́сці да абсу́рду ad absúrdum führen; ins Únsinnige verkéhren;

дайсці́ да абсу́рду sich zu éiner Absurdität [ins Absúrde] verstéigen*

дакана́ць

1. (давесці да знямогі) zu Grúnde ríchten; verníchten vt; den Rest geben* (D);

гэ́та яго́ дакана́ла das gab ihm den Rest;

2. (дакончыць) erlédigen vt; zu Énde führen

самагу́бства н. Sélbstmord m -(e)s, -e, Fréitod m -(e)s;

ско́нчыць самагу́бствам Sélbstmort begéhen*, sich das Lében néhmen*; den Fréitod wählen;

даве́сці да самагу́бства in den Sélbstmord tréiben*

ве́дама

1. прысл. гл. вядома;

даве́сці да ве́дама benáchrichtigen vt, j-n in Kénntnis sétzen;

прыма́ць да ве́дама zur Kénntnis nehmen*; sich (D) mérken;

2. часц. únbedingt; natürlich, fréilich

дане́сці​^I

1. (даставіць) (да якога-н месца) trágen* vt; bríngen* vt (да каго-н., чаго-н. (bis A, bis zu D);

2. перан. (давесці да свядомасці) leicht verständlich máchen

упа́рыць

1. (парачы, давесці да патрэбнага стану) bähen vt; (mit Dampf oder héißemWásser) áufweichen vt;

2. (увагнаць у пот, стаміць) zum Schwítzen bríngen*;

упа́рыць каня́ ein Pferd ábjagen [zu Schánden réiten*]