wriggle
[rɪgəl]
1.
v.i.
1) круці́цца, ту́зацца, ёрзаць
Children wriggle when they are restless — Дзе́ці, калі неспако́йныя, кру́цяцца, ту́заюцца
2) паўзьці́, выгіна́ючыся (як чарвя́к, вужа́ка)
3) Figur. выкру́чвацца
Some people can wriggle out of any difficulty — Некато́рыя лю́дзі патрапля́юць вы́круціцца з уся́кага цяжко́га стано́вішча
2.
n.
вы́крутка f., вы́крут -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Schlínge f -, -n
1) пятля́;
éine ~ knüpfen завяза́ць пятлю́;
den Arm in der ~ trágen* насі́ць руку́ на пе́равязі [тальмаху́]
2) сіло́
3) арка́н
4) перан. па́стка;
j-m éine ~ légen учыні́ць па́стку каму́-н.;
sich aus der ~ zíehen* вы́круціцца з ця́жкага стано́вішча
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)