кало́да ж.

1. Hólzklotz m -es, -klötze; Block m -(e)s, Blöcke f -, -e;

2. перан. (пра чалавека) Klotz m;

◊

валі́ць це́раз пень кало́ду etw. schlecht und recht máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

lumber

[ˈlʌmbər]

1.

n.

1) будаўні́чы лесаматэрыя́л, піламатэрыя́л -у m.

2) лама́чча n.

2.

v.

1) валі́ць лес і нарыхто́ўваць будаўні́чы матэрыя́л

2) зава́льваць лама́ччам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

níederstoßen*

1. vt

1) валі́ць з ног, збіва́ць

2) забіва́ць (на ме́сцы), зако́лваць

2. vi (s) ху́тка спуска́цца, па́даць ка́менем

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

níederwerfen*

1. vt

1) скі́дваць, валі́ць

2) падаўля́ць (паўстанне), учыня́ць распра́ву (над кім-н.)

3) звярга́ць, скіда́ць

2. ~, sich па́даць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úmwerfen* vt

1) пераку́льваць, валі́ць, збіва́ць (з ног);

der Sänger hat úmgeworfen спява́к сфальшы́віў

2) накі́нуць (хустку і да т.п.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

níederstürzen

1. vt (па)валі́ць, скі́дваць

2. vi (s)

1) кі́дацца (уніз);

auf die Knie ~ упа́сці на кале́ні

2) разбура́цца, па́даць, абва́львацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fell

I [fel]

v. p.t. of fall

II [fel]

1.

v.t.

1) зьбіва́ць з ног, валі́ць

2) рэ́заць (дрэ́ва), сячы́ (лес)

3) шыць бялі́знавым швом

2.

n.

1) спу́шчаныя дрэ́вы ў сэзо́н

2) бялі́знавае шво

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Klúmpen m -s, -

1) глы́ба, камя́к; згу́стак; злі́так;

ein ~ Gold залаты́ самаро́дак

2) ку́ча;

álles auf éinen ~ wérfen* валі́ць усё ў адну́ ку́чу (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schar I f -, -en

1) нато́ўп, гурт;

in héllen ~en herbéiströmen сцяка́цца нато́ўпам; валі́ць ва́лам

2) чарада́ (птушак)

3) атра́д, аддзяле́нне (у войсках СС фашысцкай Германіі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

belch

[beltʃ]

1.

v.i.

1) адрыга́цца

2) (пра гарма́ту) страля́ць, абсыпа́ць агнём

2.

v.t.

выкіда́ць

to belch fire — шуга́ць агнём

to belch smoke — валі́ць ды́мам

The vulcano belched fire and smoke — З вулька́ну шуга́ў аго́нь і валі́ў дым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)