gängeln

1. vt

1) вадзі́ць на по́вадзе; перан. займа́цца дро́бязнай апе́кай

2):

die Wíege ~ калыха́ць калы́ску

2. vi хадзі́ць, як дзіця́; хадзі́ць няцвёрда

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hínhalten* vt

1) праця́гваць, падава́ць, падстаўля́ць;

die Hand ~ працягну́ць [пада́ць] руку́ (для падтрымкі); перан. пада́ць руку́ дапамо́гі

2) заця́гваць, затры́мліваць;

mit báren Verspréchungen ~ ≅ вадзі́ць за нос;

j-n mit der Bezáhlung ~ затры́мліваць каму́-н. вы́плату;

j-n ~ не дава́ць каму́-н. адка́зу, пакі́нуць каго́-н. у няве́данні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

führen

1. vt

1) ве́сці, вадзі́ць;

j-n an [bei] der Hand ~ ве́сці каго́-н. за руку́

2) (з указаннем напрамку руху) выво́дзіць, прыво́дзіць, уво́дзіць;

j-n auf die Spur ~ наво́дзіць каго́-н. на след

3) ве́сці; кірава́ць;

die Trúppen ~ кама́ндаваць во́йскамі;

das Rúder ~ стая́ць ля руля́, кірава́ць (тс. перан.);

ein Geschäft ~ мець [трыма́ць] кра́му;

den Háushalt ~ ве́сці дама́шнюю гаспада́рку;

den Vórsitz ~ быць старшынёй, ве́сці сход

4) вадзі́ць, ру́хаць па чым-н.;

den Bógen ~ вадзі́ць смычко́м

5) вазі́ць, пераво́зіць

6) мець [насі́ць] пры сабе́;

den Pass bei sich (D) ~ мець пры сабе́ па́шпарт;

éinen Títel ~ мець ты́тул

7) трыма́ць, мець у про́дажы (які-н. тавар)

8):

den Beféhl ~ распараджа́цца;

éinen Prozéss ~ ве́сці судо́вую спра́ву;

j-n in Versúchung ~ уве́сці каго́-н. у спаку́су;

◊

etw. im Schílde ~ заду́мваць, паду́мваць што-н.;

hínters Licht ~ уво́дзіць у зман

2. vi

1) прыво́дзіць, ве́сці;

wohín soll das ~? да чаго́ гэ́та прывядзе́?

2) спарт. ве́сці, лідзі́раваць;

die Mánnschaft führt mit zwei Púnkten кама́нда лідзі́руе з двума́ ачка́мі

3. ~, sich трыма́ць [паво́дзіць] сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wágen m -s, -

1) паво́зка, воз, калама́жка

2) (аўта)машы́на, аўтамабі́ль;

der ~ liegt gut auf der Stráße у машы́ны пла́ўны ход;

den ~ führen вадзі́ць машы́ну [аўтамабі́ль], кірава́ць машы́най

3) ваго́н;

gepólsterter ~ мя́ккі ваго́н

4) астр:

der Gróße ~ Вялі́кая Мядзве́дзіца, разм. Вялі́кі Воз;

der Kléine ~ Мала́я Мядзве́дзіца, разм. Малы́ Воз;

◊

die Pférde hínter den Wágen spánnen ≅ пачына́ць не з таго́ канца́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

walk

[wɔk]

1.

v.i.

1) ісьці́; хадзі́ць

2) прахо́дзіцца

2.

v.t.

1) вадзі́ць (на прахо́дку)

She walked her dog — Яна́ павяла саба́ку

2) право́дзіць

to walk a guest to the door — право́дзіць гасьця́ да дзьвярэ́й

3.

n.

1) хаджэ́ньне n.; хадзьба́ f.; прахо́дка, прагу́лка, прагуля́нка f.

to go for a walk — ісьці́ прайсьці́ся

to take a walk — прайсьці́ся

it is a long walk from here — Адгэ́туль туды́ далёка ісьці

2) хада́, пахо́дка f.

a heavy walk — цяжка́я хада́

3) пешахо́дная даро́га, сьце́жка

4) тратуа́р, хо́днік -а m.

He shoveled the snow off the walk — Ён адкі́нуў сьнег з хо́дніка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кампа́нія​I ж.

1. Geséllschaft f -, -en, Persónenkreis m -es, -e;

вадзі́ць кампа́нію з кім-н. mit j-m Úmgang háben, mit j-m verkéhren, mit j-m Kontákt pflégen;

за кампа́нію zur Geséllschaf, um j-m Geséllschaft zu léisten;

далучы́цца да кампа́ніі j-m Geséllschaft léisten;

ён табе́ не кампа́нія er ist kein Úmgang für dich, er ist nicht die ríchtige Geséllschaft für dich;

падтрыма́ць кампа́нію an éiner Aktión [éinem Unternéhmen] téilnehmen*;

2. (гандлёвая і г. д.) Unternéhmen n -s, - Geséllschaft f -, -en;

гало́ўная кампа́нія Múttergesellschaft f;

страхава́я кампа́нія Versícherungsgesellschaft f;

авіятра́нспартная кампа́нія Lúftlini¦e f -, -n, Lúftverkehrsgesellschaft f;

парахо́дная кампа́нія Schífffahrtsgesellschaft f;

◊

N і кампа́нія N und Konsórten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Náse f -, -n

1) нос;

sich (D) die ~ schnáuzen [pútzen, schnéuzen] вы́смаркацца;

die ~ rümpfen [zíehen*] змо́ршчыць нос, скрыві́ць нездаво́леную мі́ну;

an der ~ herúmführen вадзі́ць за нос;

séine ~ in álles hinéinstecken усю́ды со́ваць свой нос;

ich hábe die ~ voll мне надаку́чыла

2) нюх, чуццё;

éine gúte [féine] ~ háben мець до́бры [то́нкі] нюх

3) тэх. вы́ступ, шып;

◊

er sieht nicht wéiter, als séine ~ reicht ён не ба́чыць дале́й, як кане́ц но́са свайго́;

die ~ hoch [in die Höhe] trágen* мець му́хі ў но́се; дзе́рці хо́хлікі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bow

I [baʊ]

1.

v.i.

1) кла́няцца

He smiled and bowed — Ён усьміхну́ўся й паклані́ўся

2) схіля́цца; падпарадко́ўвацца

The boy bowed to his parents’ wishes — Хлапе́ц падпара́дкаваўся жада́ньню бацько́ў

2.

v.t.

1) схіля́ць (галаву́)

to bow one’s thanks — падзя́каваць пакло́нам

2) віта́ць пакло́нам

3) згіна́ць; го́рбіць

The man was bowed by old age — Ста́расьць зго́рбіла чалаве́ка

3.

n.

пакло́н -у m., кіў галавы́

•

- bow and scrape

- bow out

- take a bow

II [boʊ]

1.

n.

1) лук -а m. (збро́я)

2) смык -а́ m.

3) ву́зел (ба́нтам)

a bow of ribbon — бант са сту́жкі, ба́нцік -а m.

4) дуга́ f., вы́гін -у m.

2.

adj.

дугавы́, дугападо́бны; сагну́ты (у дугу́), зго́рблены

3.

v.t.

1) выгіна́ць; згіна́ць (у дугу́)

2) ігра́ць на смыкавы́м інструмэ́нце

4.

v.i.

1) выгіна́цца, згіна́цца

2) вадзі́ць смыко́м па стру́нах

•

- have two strings to one’s bow

III [baʊ]

n.

нос карабля́, чаўна́ ці самалёту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fáhren*

1. vi (s)

1) е́хаць, е́здзіць; плы́сці, ката́цца;

aufs Land ~ пае́хаць за го́рад [у вёску];

Boot [Rad, Schlítten] ~ ката́цца на ло́дцы [веласіпе́дзе, са́нках]

2):

das Mésser fuhr ihm aus der Hand нож вы́паў у яго́ з рукі́;

in die Tásche ~ пале́зці ў кішэ́ню;

j-m in die Háare ~ учапі́цца каму́-н. у валасы́;

◊

was ist in ihn gefáhren? разм. яка́я му́ха яго́ ўкусі́ла?;

~ lássen* vt разм. адмаўля́цца (ад чаго-н.), пакіда́ць (што-н.), упуска́ць (што-н.);

éinen Gedánken ~ lássen* адмо́віцца ад ду́мкі [наме́ру]

2. vt ве́сці, вадзі́ць, кірава́ць;

(ein) Áuto ~ кірава́ць аўтамабі́лем;

wélchen Brénnstoff ~ Sie? на які́м па́ліве Вы е́здзіце?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

нос м.

1. анат. Náse f -, -n;

арлі́ны нос Ádlernase f;

гавары́ць у нос durch die Náse spréchen*; näseln;

2. (дзюба ў птушкі) Schnábel m -s, Schnäbel;

3. (карабля, самалёта і г. д.) Bug m -(e)s, Büge;

◊

пакі́нуць каго-н. з носам разм. j-n übertö́lpeln, préllen vt, zum Nárren hálten*;

заста́цца з носам разм. das Náchsehen háben, leer áusgehen*, únverrichteter Dínge ábziehen*;

паве́сіць нос (на кві́нту) разм. den Kopf hängen lássen*;

вадзі́ць за нос каго-н. разм. an der Náse herúmführen; násführen неаддз. vt;

задзіра́ць нос разм. die Náse hoch trágen*; hóchnäsig sein;

не ба́чыць дале́й за сво́й нос разм. nichts áußer der éigenen Násenspitze séhen*;

трыма́ць нос па ве́тры ≅ den Mántel nach dem Wínde hängen;

з-пад са́мага носа vor der Náse weg;

з носа pro Náse, pro Persón;

носа не пака́зваць sich nicht séhen lássen*;

пхаць [ты́каць] нос у што-н. séine Náse in etw. stécken, sich in etw. éinmischen;

ты́цнуць носам каго-н. у што-н. разм. j-n mit der Náse auf etw. (A) stóßen* [drücken];

падце́рці нос каму-н. j-n übertrúmpfen, j-n áusstechen*;

то́ркаць носам éinnicken vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)