deviate

[ˈdi:vieɪt]

v.

1) адыхо́дзіць, адхіля́цца (ад кіру́нку, пра́ўды)

2) адступа́цца (ад пля́ну, пра́віла)

3) заваро́чваць (з даро́гі); адхіля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

overrule

[,oʊvərˈru:l]

v.

1) адкіда́ць (прапано́ву), адхіля́ць (про́сьбу), не прыма́ць пад ува́гу пярэ́чаньне

2) перамага́ць, бра́ць верх над чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

missbílligen vt

1) не ўхваля́ць, ганьбава́ць

2) адхіля́ць, не прыма́ць, не прызнава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áblenken

1. vt адхіля́ць; адця́гваць (увагу)

2. vi паваро́чваць размо́ву ў і́ншы бок

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адмаўля́ць

1. (у існаванні чаго-н.) ábsagen vt, ábweisen* vt;

2. (адхіляць) nein [Nein] sagen, áblehnend [ábschlägig] (be)ántworten;

адмаўля́ць у даве́ры каму-н. j-m das Vertráuen entzíehen* [verwéigern]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

avert

[əˈvɜ:rt]

v.t.

1) адхіля́ць, прадухіля́ць

He averted an accident — Ён прадухілі́ў катастро́фу

2) адво́дзіць; адваро́чваць

to avert one’s glance — адве́сьці во́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

reject

1. [rɪˈdʒekt]

v.t.

адкіда́ць; адхіля́ць, адмаўля́цца прыня́ць

He rejected our help — Ён адмо́віўся прыня́ць на́шую дапамо́гу

2. [ˈri:dʒekt]

n.

адкі́нутая асо́ба або́ рэч

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

suspendíeren vt

1) часо́ва вызваля́ць, звальня́ць (з пасады), адхіля́ць

2) спарт. дыскваліфікава́ць

3) прыпыня́ць, адкла́дваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

eliminate

[ɪˈlɪmɪneɪt]

v.t.

1) адхіля́ць (небясьпе́ку); пазбаўля́цца; выключа́ць

2) ня браць пад ува́гу, прапушча́ць, прапуска́ць

3) Math. прыво́дзіць да аднаго́ невядо́мага (раўна́ньне)

4) Physiol. ачышча́ць; выдзяля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ábweisen* vt

1) адхіля́ць; адмаўля́ць; адсыла́ць;

er wúrde abgewíesen яму́ далі́ адка́з, яго́ не прынялі́

2) адбіва́ць (наступ)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)