vollzíehen*

1. vt выко́нваць, учыня́ць, ажыццяўля́ць;

die Éhe ~ узя́ць шлюб

2. ~, sich адбыва́цца, рабі́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nebenhér adv

1) по́бач;

~ géhen* [nebenhérgehen* аддз. vi (s)] ісці́ по́бач, парале́льна адбыва́цца

2) мімахо́дзь

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

forerun

[ˈfɔrrʌn]

v.t. -ran, -run, -running

1) бе́гчы напе́радзе

2) папярэ́днічаць; быць, адбыва́цца, здара́цца пе́рад чым

3) быць зна́кам перасьцяро́гі

4) папярэ́дзіць (зрабі́ць ране́й за каго́)

5) апярэ́джваць, выпярэ́джваць; пераганя́ць, абганя́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ábrollen

1. vt размо́тваць

2. vi (s)

1) ско́чвацца

2) ісці́ (аб кінафільме)

3. ~, sich разго́ртвацца, адбыва́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábwickeln

1. vt

1) размо́тваць, раскру́чваць

2) зака́нчваць, ліквідава́ць;

das Geschäft ~ канча́ць спра́ву

2. ~, sich адбыва́цца, развіва́цца, разго́ртвацца (пра падзеі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

happen

[ˈhæpən]

v.i.

1) адбыва́цца

Nothing interesting happens here — Нічо́га ціка́вага тут не адбыва́ецца

2) здара́цца; налуча́цца

3) даво́дзіцца, мець шча́сьце або́ наго́ду

I did not happen to see — Мне не давяло́ся ба́чыць

4) здара́цца, става́цца

Something must have happened to him — Не́шта му́сіць зь ім ста́лася

•

- happen on

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

geschéhen* vi (s) адбыва́цца, здара́цца;

es ist um ihn ~ ён прапа́ў [загі́нуў];

es ist ihm recht ~ ён атрыма́ў па заслу́гах [сваё];

was soll damít ~? што з гэ́тым рабі́ць?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

passíeren

1. vi (s) (D) здара́цца, адбыва́цца (з кім-н.);

es passíert здара́ецца, быва́е

2. vt прахо́дзіць, праязджа́ць;

éinen Fluss ~ перапра́віцца це́раз раку́;

j-n, etw. ~ lássen* прапуска́ць каго́-н., што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábspielen

1. vt

1) ады́грываць (у каго-н. – D)

2) ігра́ць па но́тах

3) спарт. ады́грываць (мяч)

2. ~, sich адбыва́цца, мець ме́сца, разго́ртвацца (аб падзеях);

wo spielte es sich ab? дзе гэ́та было́ [адбыва́лася]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

widerfáhren* vi (s) (j-m) здара́цца, адбыва́цца (з кім-н.);

mir ist die Éhre ~ мне вы́паў го́нар;

j-m Geréchtigkeit ~ lássen* дзе́йнічаць з кім-н. справядлі́ва;

ihm ist ein Únglück ~ яго́ напатка́ла няшча́сце

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)