Verbum

падо́бны ähnlich;

быць падо́бным ähnlich sein (на каго-н. D);

падо́бны да мяне́ (такі, як я) méinesgleichen;

гэ́та на цябе́ падо́бна! das sieht dir ähnlich!;

◊

яны́ падо́бныя як дзве кро́плі вады́ sie sehen sich zum Verwéchseln ähnlich, sie gléichen sich wie ein Ei dem ánderen

гру́дзі мн.

1. Brust f -, Brüste;

прыці́снуць каго-н да сваі́х грудзе́й j-n ans Herz drücken;

дыхну́ць на по́ўныя гру́дзі tief dúrchatmen;

2. (жаночыя) Brust f -, Brüste, Búsen m -s, -;

кармі́ць дзіця́ грудзьмі́ das Kind stíllen;

адву́чваць дзіця́ ад грудзе́й ein Kind entwöhnen

дачыне́нне н. Bezíehung f -, -en; Bezúg m -(e)s, -züge; Zusámmenhang m -(e)s, -hänge; Betéiligung f -, -en; Verhältnis n -ses, -se;

мець дачыне́нне да каго-н. mit j-m zu tun háben;

яко́е гэ́та ма́е дачыне́нне да спра́вы? was hat das damít zu tun?

зло́сны

1. böse, bösartig, bóshaft;

2. (пра жывёл) bíssig, scharf;

зло́сны саба́ка bíssiger [schárfer] Hund;

быць зло́сным на каго-н. (mit) j-m zürnen, auf j-n [mit j-m] böse sein, wütend sein (auf, über A);

3. (бязлітасны) únbarmherzig, schónungslos, gráusam;

4. (зламысны) böswillig

змякча́ць, змякчы́ць

1. weich máchen, erwéichen vt; enthärten vt (ваду);

2. перан. míldern vt, líndern vt; mäßigen vt (паменшыць); ábschwächen vt, dämpfen vt (удар);

змякча́ць гнеў den Zorn mäßigen;

змякча́ць прысу́д ein Úrteil míldern;

3. (каго-н.) erwéichen vt, wéicher [mílder] stímmen;

4. лінгв. palatalisíeren vt

абвінава́ціць beschúldigen vt, bezíchtigen vt (у чым-н. G); юрыд. ánklagen vt (у чым-н. G, wégen G);

абвінава́ціць каго-н. у чым-н. j-m etw. zur Last légen; j-m etw. ánlasten; j-m die Schuld geben*; j-n für schúldig hálten*

лупі́ць​^I

1. (абдзіраць) (áb)schälen vt; entrínden vt (дрэва);

2. разм. (моцна біць) prügeln vt, dréschen* vt;

3. (браць вялікую плату) разм. übertéuern vt;

лупі́ць тры ску́ры з каго-н. j-n (bis aufs Hemd) áusnehmen* [áusbeuten] vt;

лу́піць мо́цны дождж es gíeßt in Strömen

прыця́гваць

1. heránziehen* vt, herbéiziehen* vt; an sich zíehen* (да сябе);

прыця́гваць да адка́зу юрыд. zur Verántwortung zíehen*;

прыця́гваць да сябе́ ўвагу die Áufmerksamkeit fésseln [auf sich zíehen*];

прыця́гваць каго-н. на свой бок j-n auf séine Séite bríngen* [zíehen*];

2. (прывабліваць) ánziehen* vt

судзі́ць

1. (у судзе) ríchten vt;

судзі́ць каго-н. тс. перан. über j-n Gerícht halten*; über j-n zu Gerícht sitzen*;

2. спарт. das Spiel léiten;

3. (меркаваць) be¦úrteilen vt, úrteilen vi (über A);

ёй (не) было́ су́джана … es war ihr (nicht) beschíeden [bestímmt] …

тыл м. вайск., тс. перан. Hínterland n -(e)s, Rücken m -s, -;

напа́сці з тылу на каго-н. in den Rücken fállen (D);

абыхо́дзіць з тылу von hínten umgéhen*; im Rücken fássen;

захо́дзіць у тыл каму-н. j-n umgéhen*;

забяспе́чыць тыл den Rücken décken