Verbum

разгарэ́цца

1. entbrénnen* vi (s), entflámmen vi (s); áuflodern vi (s);

2. перан. erglühen vi (s), áufflackern vi (s); entbrénnen* vi (s) (бітва, спрэчка і г. д.)

раско́лваць

1. zerspálten vt; hácken vt (дровы); knácken vt (арэх);

2. перан. spálten vt, éinen Bruch herbéiführen; entzwéien vt (на дзве часткі);

раско́лваць адзі́нства die Éinheit spréngen

расцвісці́, расцвіта́ць

1. (пра кветкі) áufblühen vi (s), erblühen vi (s);

2. перан. (дасягнуць росквіту) gedéihen vi (s), áufblühen* vi (s), blühen vi (h), éinen Áufschwung erlében

сво́йскі

1. (не дзікі, выгадаваны чалаекам) Haus-; häuslich;

сво́йскія жывёлы Háustiere pl;

2. (прыручаны) zahm, gehórsam;

ён зрабі́ўся зусі́м сво́йскі тс. перан. er ist ganz zahm gewórden

скасі́ць​^I

1. ábmähen vt;

скасі́ць траву́ Gras ábmähen;

2. перан. (загубіць, падарваць сілы) töten vt, zu Grúnde [zugrúnde] ríchten;

яго́ скасі́ла вайна́ der Krieg hat ihn getötet

спапялі́ць

1. níederbrennen* аддз. vt, éinäschern vt, in Ásche verwándeln, in Schutt und Ásche légen;

2. перан. (знясіліць і г. д.) verwüsten vt; verzéhren vt (пра хваробу)

спарадзі́ць

1. уст. (er)zéugen vt, zur Welt bríngen*;

2. перан. (зрабіцца прычынай) hervórrufen* vt, errégen vt, hervórbringen* vt, áufkommen lássen*; nach sich zíehen* (выклікаць за сабой)

тапта́цца stámpfen vi; tráppeln vi, hin- und hértreten*;

тапта́цца на ме́сцы von éinem Fuß auf den ánderen tréten*; перан. auf der Stélle tréten*; nicht vom Fleck [von der Stélle] kómmen*

трапло́ н.

1. тэх. Schwínge f -, -n; Fláchsschwinge f (для лёну); Hánfschwinge f (для канопляў);

2. перан. (пра чалавека) Schwätzer m -s, -, Quátschkopf m -(e)s, -köpfe

упа́дзіна ж.

1. геагр., тс. перан. Höhlung f -, -en, Vertíefung f -, -en, Höhle f -, -n;

глыбакаво́дная ўпа́дзіна Tíefseegraben m -s, -;

2.:

во́чная ўпа́дзіна анат. Áugenhöhle f -, -n