place
[pleɪs]
1.
n.
1) ме́сца n.; мясьці́на f.
2) ме́ста n., го́рад -у m.; вёска f., раён -у m.
3) дом -у m.
4) ранг -у m., ме́сца n., стано́вішча n.
place in life — ме́сца ў жыцьці́
2.
v.t.
ста́віць; кла́сьці
•
- make place
- give place
- in place
- in place of
- out of place
- take place
- take someone’s place
- go places
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Würde f -, -n
1) го́днасць;
er hielt es für únter séiner ~ ён лічыў гэ́та ніжэ́й сваёй го́днасці
2) зва́нне, сан;
mit éiner ~ bekléiden прысво́іць яко́е-н. зва́нне;
ein Mann in Amt und ~n, ein Mann in [von] Rang und ~n чалаве́к з грунто́ўным [трыва́лым] стано́вішчам;
◊
~ bringt Bürde ≅ стано́вішча абавя́звае
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
rank
I [ræŋk]
1.
n.
1) рад -у m., шарэ́нга f., строй -ю m.
the soldiers broke rank — жаўне́ры пару́шылі строй
in the rank of the unemployed — у ра́дзе беспрацо́ўных
2) ранг, чын -у m.; ступе́нь f., стано́вішча n., ста́тус -у m.
he has a rank of colonel — ён ма́е ранг палко́ўніка
a person of high rank — асо́ба высо́кага стано́вішча
3) катэго́рыя, кля́са f.
a poet of the highest rank — першакля́сны паэ́т
4) ты́тул -у m.
2.
v.t.
1) ста́віць, стро́іць у рад, шарэ́нгу
2) расклада́ць, разьмяшча́ць
to rank in order of size — разьмясьці́ць паво́дле велічыні́
3) мець вышэ́йшы ранг
A major ranks a captain — Маёр вышэ́йшы ра́нгам за капіта́на
II [ræŋk]
adj.
1) буйны́, разро́слы (пра расьлі́ны)
2) ёлкі, сьмярдзю́чы
3) кра́йні, празьме́рны; і́сны
rank nonsense — по́ўная лухта́
4) гру́бы; непрысто́йны, цыні́чны, агі́дны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Zaun m -(e)s, Zäune плот, агаро́джа;
◊
wir wérden schon den ~ pínseln разм. мы гэ́тую спра́ву ўладку́ем;
hínterm ~ stérben* скана́ць пад пло́там;
etw. vom ~e bréchen* разм. справакава́ць што-н.;
j-m über den ~ hélfen* падтрыма́ць каго́-н. у яко́й-н. спра́ве; дапамагчы́ каму́-н. вы́брацца з ця́жкага стано́вішча
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
jam
I [dʒæm]
1.
v.t. (-mm-)
1) сьціска́ць, заціска́ць
2) зашчамля́ць (па́лец дзьвяры́ма)
3) бітко́м набіва́ць, загрува́шчваць, запаўня́ць (прахо́д)
4) глушы́ць, заглуша́ць (радыёперада́чу)
2.
v.i.
зашчамля́цца, заяда́ць
The window jammed and I can’t open it — Акно́ зае́ла, і я не магу́ адчыні́ць яго́
II [dʒæm]
n.
1) зато́р -у m.
2) таўкатня́ f.; таўкані́на f., цясно́та f.
3) informal цяжко́е стано́вішча
4.
n.
джэм -у m., со́чыва, варэ́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
standing
[ˈstændɪŋ]
1.
n.
1) стано́вішча n. (у грама́дзтве), рэпута́цыя f.
men of good standing — лю́дзі з до́брай рэпута́цыяй
2) стаж -у m.
3) трыва́ньне n., праця́гласьць f.
of long standing — праця́глы, да́ўны
4) стая́ньне n.
2.
adj.
1) які́ стаі́ць, стая́чы
a standing lamp — стая́чая ля́мпа
standing water — стая́чая вада
standing ovation — ава́цыі сто́ячы
2) ста́лы
a standing invitation — ста́лыя запро́сіны
a standing army — рэгуля́рнае во́йска
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pinch
[pɪntʃ]
1.
v.t.
1) прышчамі́ць; прыці́снуць; ушчы́пнуць
2) сьці́снуць
3) зьмізарне́ць, схудне́ць, здрабне́ць; асу́нуцца
a face pinched by hunger — твар зьмізарне́ў ад го́ладу
4) быць скупы́м, скупі́цца
5) Sl. скра́сьці; ухапі́ць pf.
2.
n.
1) шчыпо́к -ка́ m.
2) дро́бка f.
a pinch of salt — дро́бка со́лі
3) го́ра n., бяда́ f.
in a pinch — у бядзе́
4) цяжко́е стано́вішча
5) Sl. крадзе́ж крадзяжу́ m., зладзе́йства n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
падве́сці
1. (прывесці) (zú)führen vt; zúleiten vt; herbéiführen vt, verlégen vt (напр. трубы);
падве́сці во́йскі да (са́май) мяжы́ die Trúppen bis (únmittelbar) an die Grénze transportíeren [bríngen*];
2. (падкласці):
падве́сці фунда́мент untermáuern vt;
падве́сці ба́зу éine Básis scháffen*;
падве́сці мі́ну unterminíeren vt;
3. разм. (паставіць у цяжкае становішча) ánführen vt; heréinlegen vt, áufsitzen lássen*, im Stich lássen*;
4.:
падве́сці вы́нікі (die) Bilánz [das Fázit] zíehen*; áuswerten vt;
5.:
падве́сці бро́вы die Áugenbrauen náchziehen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пераво́дI м.
1. (перамяшчэнне) Ǘberführung f -, -en; Úmstellung f -, -en, Verlégung f -, Verlágerung f -; Versétzung f -;
пераво́д на і́ншую пра́цу Úmsetzung auf éinen ánderen Árbeitsplatz;
пераво́д на вае́ннае стано́вішча Úmstellung auf den Krieg;
2. (грошай) Überwéisung f -, -en, Géldüberweisung f -;
ба́нкаўскі пераво́д Bánkü-berweisung f, Ánweisung auf éine Bank;
3. (стрэлак гадзінніка) Stéllen n -s;
чыг. пераво́д стрэ́лак Wéichenstellen n -s;
4. матэм. Úmrechnung f -, -en;
5. (малюнка і г. д.) Dúrchpausen n -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
commission
[kəˈmɪʃən]
1.
n.
1) даручэ́ньне n.; паўнамо́цтва n., манда́т -у m.
2)
а) зага́д пра нада́ньне вайско́вага ра́нгу
б) нада́дзены ранг
to get a commission — атрыма́ць афіцэ́рскі ранг
to resign one’s commission — зво́льніцца з вайско́вае слу́жбы
3) камі́сія f., камітэ́т -у m.
4) камісі́йная пла́та
2.
v.t.
1) прызнача́ць на стано́вішча; дэлегава́ць; дава́ць паўнамо́цтвы
2) даруча́ць, дава́ць замо́ву (мастаку́ на карці́ну)
3) рыхтава́ць да дзе́яньня
•
- in commission
- out of commission
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)