прысво́йваць

1. (імя, правы каму-н., чаму-н.) verléihen* vt, zú¦erkennen* vt;

2. (завалодаць) sich (D) áneignen, an sich néhmen*; in Besítz néhmen*; Besitz ergréifen* (што-н. von D); an sich bríngen*; eínsacken vt; sich (D) ánmaßen;

прысво́йваць сабе́ пра́ва sich (D) ein Recht néhmen* [áneignen]; sich (D) ein Recht ánmaßen;

прысво́йваць сабе́ імя sich (D) den Námen gében*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замацава́ць, замацо́ўваць beféstigen vt; féstmachen аддз. vt;

замацава́ць што-н цвіка́мі etw. féstnageln;

2. (права і г. д.) veránkern vt;

замацава́ць по́спехі die Erfólge féstigen;

3. (за кім-н.) j-n síchern vt, sícherstellen аддз. vt, reservíeren [-´vi:-] vt (месца, памяшканне); zúteilen vt (за кім-н., за чым-н.);

замацава́ць зямлю за кім-н. j-m Land zúteilen;

4. тэх., фота fixíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

claim

[kleɪm]

1.

v.

1) заяўля́ць прэтэ́нзію, прэтэндава́ць

2) дамага́цца

to claim one’s right — дамага́цца свайго́ пра́ва

3) сьцьвярджа́ць, упэ́ўніваць

to claim victory — заяўля́ць пра сваю́ перамо́гу

4) вымага́ць, патрабава́ць

2.

n.

1)

а) дамага́ньне, патрабава́ньне n.

an insurance claim — дамага́ньне адшкадава́ньня

б) зая́ва на страхо́ўку

2) прадме́т дамага́ньня, прэтэ́нзіі

3) цьве́рджаньне n.

•

- lay claim to

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

карыста́нне н. Benútzung f -, -en, Gebráuch m -(e)s, -bräuche; юрыд. Nútzung f -, -en;

юрыд. карыста́нне зямлёй Nútzung des Bódens, Bódennutzung f;

пажыццёвае карыста́нне Nútzung auf Lébenszeit;

службо́вае карыста́нне Díenstgebrauch m;

суме́снае карыста́нне Mítbenutzung f;

выклю́чнае карыста́нне Alléinnutzung f;

пра́вілы карыста́ння Benútzungsordnung f -, -en;

пра́ва карыста́ння Nútzungsrecht -(e)s, -e;

перада́ць у агу́льнае карыста́нне in die öffentliche Hand ǘberführen;

у ве́чнае карыста́нне zur únbefristeten Nútzung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спа́дчына ж.

1. (маёмасць і г. д.) Érbschaft f -, Érbe n -s, Hinterlássenschaft f -;

пакі́нуць каму-н. спа́дчыну j-m (D) etw. hinterlássen* [vermáchen];

атрыма́ны ў спа́дчыну geérbt, erérbt;

пазба́віць спа́дчыны entérben vt;

пра́ва на спа́дчыну юрыд. Érbrecht n -(e)s, -e;

пара́дак атрыма́ння ў спа́дчыну юрыд. Érbfolge f -;

2. (з’ява культурнага жыцця і г. д.) géistiges Érbe, Náchlass m -es, -e і -lässe;

культу́рная спа́дчына Kultúrerbe n;

літарату́рная спа́дчына literárischer Náchlass

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

péinlich

1. a

1) непрые́мны, няёмкі, казытлі́вы;

ein ~es Gefühl пачуццё няёмкасці

2) педанты́чны;

ein ~er Mensch педанты́чны чалаве́к

3) гіст. крыміна́льны;

~es Recht крыміна́льнае пра́ва

2. adv непрые́мна, няёмка;

das wirkt ~ гэ́та дзе́йнічае непрые́мна;

etw. ~ verméiden* стара́нна пазбяга́ць чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

voice

[vɔɪs]

1.

n.

1) го́лас -у m.

2) Mus.

а) па́ртыя f.

б) сьпява́к -а́ m.

a choir of thirty voices — хор з трыццацёх сьпевако́ў

3) выка́званьне n.

to give voice to — вы́казаць

They gave voice to their indignation — Яны́ вы́казалі сваё абурэ́ньне

4) пра́ва го́ласу

I have a voice in this organization — Я ма́ю пра́ва го́ласу ў гэ́тай арганіза́цыі

I have no voice in the matter — Я ня ма́ю го́ласу ў гэ́тай спра́ве; Я тут ні пры чым

5) стан дзеясло́ва

active voice — дзе́йны стан

passive voice — зале́жны стан

2.

v.t.

1) агу́чваць, выка́зваць

They voiced their approval of the plan — Яны́ ўхвалі́лі плян

2) Phon. вымаўля́ць гук зво́нка

3) Mus.

а) нала́джваць (інструмэ́нты)

б) расьпі́сваць на галасавы́я па́ртыі

•

- be in voice

- lift up one’s voice

- with one voice

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

admission

[ədˈmɪʃən]

n.

1) прыняцьцё, дапушчэ́ньне, залічэ́ньне n.

admission to the university — залічэ́ньне ва ўнівэрсытэ́т

admission into a hospital — прыняцьцё ў шпіта́ль

2)

а) дазво́л на ўвахо́д

admission by ticket — увахо́д паво́дле біле́таў

б) цана́ ўвахо́ду

The admission was four dollars — Цана́ ўвахо́ду была́ чаты́ры даля́ры

3) прызна́ньне n.

an admission of guilt — прызна́ньне віны́

4) прызначэ́ньне n., дазво́л -у m.

admission to the bar — дазво́л практыкава́ць пра́ва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

удзе́л м.

1. Téilnahme f -, -n, Betéiligung f -, -en, Ánteil m -(e)s, -e (у чым-н. an D); Mítarbeit f - (супрацоўніцтва); Mítwirkung f - (у канцэрце і г. д.);

шыро́кі ўдзе́л bréite Téilnahme;

прыма́ць удзе́л sich betéiligen (у чым-н. an D); mítmachen vt (разм.); mítwirken vi (bei, in D); mit [von] der Partíe sein (bei D) (разм.);

пры ўдзе́ле каго-н. únter Betéiligung [Téilnahme] von (D);

мець пра́ва ўдзе́лу téilnahmeberechtigt sein;

гэ́та зда́рылася без яе́ ўдзе́лу sie hatte kéinen Ánteil darán;

удзе́л у вы́барах Wáhlbeteiligung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

überlássen* II

1. vt

1) уступа́ць, аддава́ць, прада́ць

2) дава́ць (магчымасць, права, дазвол і г.д.); дазваля́ць;

er hat es mir ~ zu entschéiden ён даў мне магчы́масць [пра́ва] выраша́ць;

sich (D) selbst ~ sein быць пакі́нутым сам на сябе́

3) перадава́ць, давяра́ць (работу, хворага і г.д.)

2. ~, sich (D) аддава́цца (разважанням, адчаю і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)