Verbum

зарубі́ць​^II разм. (зрабіць засечку) éinkerben vt, éine Kérbe éinschneiden*;

◊

зарубі́ гэ́та сабе́ на но́се! Merk dir das!; schreib dir das hínter die Óhren!

насто́йваць​^I кул. (зрабіць настойку з чаго-н.) zíehen lássen*; éinen Áufguss máchen; ánsetzen vt;

насто́йваць гарэлку на вішні éinen Schnaps mit Kírschen ánsetzen

абшука́ць, абшу́кваць

1. (зрабіць вобыск) durchsúchen vt, éine Háussuchung máchen [vórnehmen*] (пашяшканне і г. д.); éine Léibesvisitation [-vi-] vórnehmen* (чалавека);

2. (старанна агледзець) ábsuchen vt

магчы́мы möglich; etwáig; dénkbar (мажлівы); eventuéll [-vɛn-] (пры тых ці іншых акалічнасцях);

зрабі́ць усё магчы́мае sein Möglichstes [Béstes] tun*;

у ме́жах магчы́мага im Beréich des Möglichen

смець разм. wágen vt, sich tráuen, sich unterstéhen*; dürfen* vi;

не смей! unterstéh dich (nur)!;

ты не смееш гэ́тага зрабі́ць! wag es bloß nicht!

увяза́ць, увя́зваць

1. (зрабіць скрутак) zusámmenbinden* vt, éinpacken vt; verschnüren vt;

2. (узгадніць) in Éinklang bríngen*; (die Árbeit usw. mit j-m) ko¦ordiníeren vt

завяшча́нне н. Testamént n -(e)s, -e; Vermächtnis n -ses, -se;

натарыя́льнае завяшча́нне notari¦élles Testamént;

зрабі́ць завяшча́нне sein Testamént máchen;

пакі́нуць завяшча́нне ein Testamént hinterlássen*

міргну́ць

1. zwínkern vi, blínzeln vi;

2. (зрабіць знак) zúblinzeln vi (каму-н. D);

◊

ён на́ват во́кам не міргну́ў er hat mit kéiner Wímper gezúckt