Verbum

vórenthalten* vt (j-m)

1) затры́мліваць, не дава́ць (каму-н. чаго-н.); незако́нна пазбаўля́ць (чаго-н.)

2) уто́йваць, хава́ць (што-н., ад каго-н.)

Wánge f -, -n

1) шчака́;

ein Kuss auf die ~ пацалу́нак у шчаку́;

j-m die ~ stréicheln пагла́дзіць каго́-н. па шчацэ́

2) тэх. або́йма

stréiten*

1. vi

1) спрача́цца; свары́цца;

mit sich (D) ~ быць у нерашу́часці

2) (gegen, wider A) змага́цца (супраць каго-н.)

2. ~, sich спрача́цца; свары́цца

áuslegen vt

1) выкла́дваць, высціла́ць

2) выстаўля́ць (тавары)

3) выкла́дваць [выклада́ць] (грошы);

für j-n ~ плаці́ць за каго́-н.

4) тлума́чыць;

éinen Text ~ каменці́раваць тэкст

bei=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) набліжэнне, далучэнне да каго-н., да чаго-н.: béitreten* далуча́цца

2) блізкасць, сумеснасць béiwohnen прысу́тнічаць i г.д.

beréden

1. vt

1) абмярко́ўваць

2) абгаво́рваць (каго-н.)

3) угаво́рваць, падгаво́рваць, падбухто́рваць;

er ist leicht zu ~ яго́ лёгка ўгавары́ць

2. ~, sich ра́іцца, дамаўля́цца

beschützen vt (vor D, gegen A)

1) абараня́ць, аберага́ць, барані́ць (ад каго-н., ад чаго-н.)

2) апекава́цца (над кім-н., над чым-н.)

betréuen vt

1) клапаці́цца (пра каго-н, пра што-н.)

2) абслуго́ўваць

3) кірава́ць (навуковай працай);

er betréut éine Delegatión ён працу́е з дэлега́цыяй [абслуго́ўвае дэлега́цыю]

blúten vi

1) кроватачы́ць; крыва́віць

2) (für A) праліва́ць кроў;

j-n für etw. ~ lássen* заста́віць каго́-н. плаці́ць за што-н. (тс. перан.)

Lúmpen m -s, -

1) ану́ча, шмато́к

2) pl лахманы́, рыззё, рызманы́;

◊

j-n aus den ~ schütteln жарт. ≅ прапясо́чыць каго́-н., даць ды́хту каму-н.