Verbum

глушы́льнік м., глушы́цель м.

1. тэх. Dämpfer m -s, -; Schálldämpfer m; Áuspufftopf m -(e)s, -töpfe;

2. перан. Unterdrücker m -s, -;

глушы́льнік свабо́ды Unterdrücker der Fréiheit

гнайні́к м.

1. мед. Éiterherd m -(e)s, -e, Éitergeschwür n -s, -e, Éiterbeule f -, -n;

2. перан. Éiterbeule f -, -n, Péstherd m -(e)s, -e

пераступа́ць, пераступі́ць

1. überschréiten* vt;

2. перан. übertréten* vt;

пераступа́ць мяжу́ die Grénze überschréiten*;

пераступа́ць з нагі́ на нагу́ von éinem Fuß auf den ánderen tréten*

прывяза́ць

1. ánbinden* vt, féstbinden* аддз. vt; ánknüpfen vt;

2. перан. (an sich) fésseln vt; (an sich) zíehen* vt, j-m Sympathíe éinflößen, für sich éinnehmen*

паглы́біцца

1. (стаць больш глыбокім) sich vertíefen, tíefer wérden;

2. перан. sich vertíefen, sich versénken; éindringen* vi (s);

паглы́біцца ў кні́гу sich in ein Buch vertíefen [versénken]

падку́сваць, падкусі́ць

1. (прыкусіць) béißen* vi;

падку́сваць гу́бы [язы́к] sich (D) auf die Líppen [die Zúnge] béißen*;

2. перан. разм. (сказаць што-н. з’едлівае, непрыемнае) höhnen vt, verhöhnen vt

перагі́б м.

1. (дзеянне) Bíegung f -, Úmbiegen n -s;

2. (месца) Bíegung f -, -en;

3. перан. Überspítzung f -, -en, Übertréibung f -, -en, Extrém n -s, -e

раздушы́ць

1. zerdrücken vt, zerquétschen vt, zermáhlen vt; überfáhren* vt (пераехаць);

раздушы́ць наго́ю zertréten* vt;

2. (задушыць) erdrücken vt;

3. перан. разм. (нанесці паражэнне) zerschméttern vt

раса́​^III ж. метэар., тс. перан. Tau m -es;

мо́кры ад расы táufeucht;

◊

паку́ль со́нца ўзы́дзе, рас во́чы вы́есць ≅ indéssen das Gras wächst, verhúngert der Gaul

свяці́ла н.

1. астр. (нябеснае) Hímmelskörper m -s, -; Hímmelslicht n -(e)s (пра сонца);

дзённае свяці́ла паэт. die Sónne;

2. перан. Prominénte (sub) m -n, -n