Verbum

óbsiegen vi (D, über, gegen A) браць верх (над кім-н., чым-н.); перамагчы́ (каго-н., што-н.);

ein obsiegendes Úrteil рашу́чы [аднаду́шны] прыгаво́р

póltern

1. vi

1) шуме́ць, груката́ць; бушава́ць (разм.); каці́цца [ру́хацца] з шу́мам [з гру́катам]

2) размаўля́ць на павы́шаным то́не

2. vt кі́нуць з гру́катам (што-н.)

reich a (an D) бага́ты (чым-н., на што-н.)

2) вялі́кі, бага́ты;

éine ~e Ánzahl вялі́кая ко́лькасць;;

~ an Erfáhrungen бага́ты на во́пыт

rügen vt (G) ганьбава́ць, рабі́ць вымо́ву, ла́яць (за што-н.);

éinen Féhler an j-m ~ рабі́ць вымо́ву каму́-н. за яку́ю-н. памы́лку

Schaum m -es, Schäume

1) пе́на;

etw. zu ~ schlágen* узбіва́ць што-н. (у пе́ну)

2) на́кіп;

◊

~ schlágen* ≅ сы́паць жвір у во́чы; настаўля́ць акуля́ры

schmérzen vi, vt бале́ць, прыно́сіць боль, рабі́ць балю́ча;

mir [mich] schmerzt der Kopf у мяне́ балі́ць галава́;

es schmerzt mich, dass… мне балю́ча [го́рка], што…

Stolz m -es го́рдасць; го́днасць; ганарлі́васць;

j-s ~ béugen злама́ць чыю́-н. ганарлі́васць;

er sétzte séinen höchsten ~ daréin… ён асаблі́ва ганарыўся тым, што…

trotz prp (G,D)

1) нягле́дзячы на…; насу́перак…;

~ des Régens [dem Régen] нягле́дзячы на дождж;

~ séines Beféhls [séinem Beféhl] насу́перак яго́ зага́ду;

~ álledem нягле́дзячы ні на што

únbefugt

1. a

1) некампетэ́нтны

2) які́ не ма́е пра́ва на што-н.

3) пабо́чны, старо́нні

2. adv без дазво́лу, не ма́ючы пра́ва

überfáhren* II vt

1) перае́хаць (каго-н.), нае́хаць (на каго-н., на што-н.); прае́хаць (забаронены знак)

2) груб. надуры́ць, абдуры́ць (каго-н.)