Verbum

прыўздыма́ць, прыўзнімаць, прыўзня́ць (ein wénig) áufheben* vt, empórheben* vt, ánheben* vt;

прыўздыма́ць што-н. з падло́гі etw. (ein wénig) vom Bóden áufheben*

ру́жавы (з ружаў) Rósen-;

ру́жавы але́й Rósenöl n -(e)s;

ру́жавы куст Rósenstock m -(e)s, -stöcke;

ру́жавае дрэ́ва Rósenholz n -es

рызі́на ж. разм. хім. Gúmmi m -s, - і -s;

вы́рабы з рызі́ны Gúmmiwaren pl;

◊

цягну́ць рызі́ну die Sáche in die Länge zíehen*

сачы́цца síckern vi (s), tröpfeln vi, rínnen* vi; áusschwitzen vi (пра смалу);

кроў со́чыцца з ра́ны das Blut rinnt [síckert] aus der Wúnde

смала́ ж. Teer m -s, -e; Harz n -es, -e (з драўніны); Pech n -(e)s, -e (вар);

го́рная смала́ Bérgharz n

ты́сячны

1. ліч. der táusendste …, der Táusendste;

ты́сячная до́ля (пра частку) ein Táusendstel;

2. (з некалькіх тысяч) táusendfach;

ты́сячны нато́ўп táusendköpfíge Ménge

узло́м м. Éinbruch m -(e)s, -brüche;

крадзе́ж з узло́мам юрыд. Éinbruchdiebstahl m -(e)s, -stähle;

узло́м дзвярэ́й das Áufbrechen éiner Tür

чмуры́ць

1. (адурманьваць) betäuben vt, benébeln vt;

2. (ашукваць, збіваць з тропу) j-m etw. vórmachen; j-n zum Nárren háben [hálten*]