Verbum

пралята́ць, праляце́ць

1. flíegen* vi (s); dúrchfliegen* vi (s) (скрозь што-н.); vorbéifliegen* vi (s) (міма чаго-н. an D);

2. (час) verflíegen* vi (s), verstréichen* vi (s), wie im Flúge vergéhen*;

3. разм. Mísserfolg háben, dúrchfallen* vi (s)

спасы́лка ж. Hínweis m -es, -e, Verwéisung f -, -en; Bezúgsnahme f -, -n (на што-н. auf A); Nóte f -, -n, Fúßnote f (заўвага); Quéllenangabe f -, -n (указанне крыніцы);

са спасы́лкай на до́бра праінфармава́ныя ко́лы únter Berúfung auf unterríchtete Kreise

спатыка́цца, спатыкну́цца

1. (аб што-н.) stólpern vi (s) (über A); stráucheln vi (h, s) (тс. перан.);

2. разм. (гаварыць няўпэўнена, раптам змаўкаць) stécken bléiben*, stócken vi;

3. (пацярпець няўдачу) entgléisen vi (s), stráucheln vi (s), zu Fall kómmen*

увіха́цца

1. (хутка і спрытна рабіць) schnell fértig wérden (што-н. mit D);

2. (спрытна спраўляцца з працай) (geschäftig) wírtschaften vi;

3. разм. (заляцацца) den Hof máchen (каля каго-н. D), die Cour [ku:r] schnéiden* (D), flírten [´flœrtən]vi (mit D)

унуша́ць

1. éinflößen vt, éinschärfen vt;

унуша́ць страх каму-н. j-m Furcht éinflößen;

унуша́ць трыво́гу Ánlaß zur Besórgnis gében*;

унуша́ць пава́гу Respékt éinflößen;

2. (думкі, перакананні) éingeben*vt, suggeríergn vt (падказаць); éinschärfen vt, éinblasen* vt (што-н. адмоўнае)

уразуме́ць

1. (зразумець, ахапіць розумам) begréifen* vt, verstéhen* vt; (mit dem Verstánd) fássen; sich (D) über etw. (A) klar wérden;

2. (усвядоміць, зразумець) éinsehen* vt, erfássen vt; sich (D) klar máchen (што-н. A); sich (D) bewússt wérden (G)

цэ́ліцца, цэ́ліць

1. zíelen vi (у што-н. nach D);

цэ́ліцца ў каго-н. auf j-n zíelen, auf j-n ánlegen;

2. перан. (мець намер) (áb)zíelen vi (куды-н. auf A); áusgeben* vi (s) (auf A) (меціць)

гавары́ць

1. spréchen* vt, vi; réden vt, vi (з кім-н. mit D; пра каго-н., пра што-н. über A, von D);

гавары́ць па-няме́цку Deutsch spréchen*;

гавары́ць намёкамі durch die Blúme spréchen*;

гавары́ць без намёкаў frei von der Léber weg spréchen*;

2. (сказаць) ságen vt;

гавары́ць пра́ўду die Wáhrheit ságen;

гаво́раць, што… разм. man sagt, dass…;

3. (сведчыць аб чым-н., даказваць што-н.) zéugen vi; beságen vt;

аб чым гаво́раць фа́кты? was beságen die Tátsachen?;

яго́ ўчы́нак гаво́рыць аб му́жнасці séine Tat zeugt von Mut;

◊

гавары́ць зага́дкамі in Rätseln spréchen*;

пра гэ́та гаво́раць усе́ das ist in áller Múnde;

гэ́та гаво́рыць само́ за сябе́ das spricht für sich (selbst);

мно́га [ма́ла] чаго́ гаво́раць es wird so mánches gerédet [geságt];

не гаво́рачы ні сло́ва óhne ein Wort (zu ságen) [zu verlíeren]

кі́даць

1. wérfen* vt, hínwerfen* vt; schméißen* vt (разм.) (шпурнуць); schléudern vt (з сілай);

кі́даць ка́мень у ваду́ éinen Stein ins Wásser wérfen*;

2. (хутка накіраваць) wérfen* vt;

кі́даць во́йскі ў бой вайск. die Trúppen in die Schlacht wérfen*;

3. (пакінуць) verlássen* vt, im Stich lássen*;

кі́даць сям’ю́ die Famili¦e verlássen* [im Stich lássen*]; Frau [Mann] und Kind(er) verlássen*;

кі́даць усё álles stehen und líegen lássen*;

4. (пераставаць рабіць што-н.) áufhören vi (што-н. mit D); áblassen* vi (што-н. von D);

кі́даць рабо́ту áufhören zu árbeiten; die Árbeit an den Nágel hängen (назаўжды);

кі́даць куры́ць sich (D) das Ráuchen ábgewöhnen, das Ráuchen áufgeben*;

кі́даць я́кар марск. Ánker wérfen*, vor Ánker géhen*; ánkern vi;

кі́даць збро́ю die Wáffen strécken; sich ergében* (здацца);

кі́даць жэ́рабя das Los wérfen*; lósen vi

святло́ н. Lícht n -(e)s; Schein m -(e)s (ззянне, бляск); Hélle f -, Hélligkeit f - (развідненне, світанне, золак);

пры дзённым святле́ bei Tágeslicht;

шту́чнае святло́ (у памяшканні) künstliches Licht;

со́нечнае святло́ Sónnenschein m;

пры святле́ ме́сяца bei Móndschein, bei Móndlicht;

у святле́ чаго-н. im Líchte (G або von D);

прадста́віць што-н. у непраўдзі́вым святле́ etw. in ein fálsches Licht setzen [rücken];

праяві́цца зусі́м у і́ншым святле́ sich ganz ánders áusnehmen*, in éinem ánderen Licht erschéinen*;

◊

пралі́ць святло́ на што-н. Licht in etw. (A) bríngen*;