сла́басць ж.

1. Schwäche f -;

сла́басць зро́ку Shschwäche f -;

сла́басць во́лі Wllensschwäche f -;

2. (нездароўе) Schwäche f, Schwchheit f -; Krftlosigkeit f -, Schlffheit f - (стомленасць); Schwächlichkeit f -, Kränklichkeit f - (хваравітасць);

фізі́чная сла́басць körperliche Schwäche;

ад сла́басці vor Schwäche;

3. (слабадушнасць) Schwäche f;

у хвілі́ну сла́басці in inem schwchen [nbewachten] ugenblick;

4. (недахоп) Mngel m -s, Mängel, nzulänglichkeit f -, -en;

5. (дрэнная звычка, схільнасць) Schwäche f; Nigung f -, -en, Vrliebe f -, -n (цяга);

мець сла́басць да чаго-н. ine Schwäche für etw. (A) hben; ein Faible [´fɛ:bl] für etw. (A) hben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сэнс м. Sinn m -(e)s; Bedutung f -, -en (значэнне);

прамы́ сэнс der igentliche [dirkte] Sinn; Grndbedeutung f;

перано́сны сэнс der übertrgene Sinn, die übertrgene Bedutung;

у шыро́кім сэ́нсе im witen [witeren] Sinn(e);

адпаве́дны сэ́нсу snngemäß;

у по́ўным сэ́нсе сло́ва im whrsten Sinn(e) des Wrtes;

у пэ́ўным сэ́нсе in gewssermaßen Sinn;

здаро́вы сэнс gesnder Mnschenverstand;

няма́ сэ́нсу (не трэба) es hat kinen Sinn, es ist snnlos, es lohnt sich nicht;

у сэ́нсе (у дачыненні да чаго-н.) in Hnsicht auf (A), im Hnblick auf (A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

то́лькі

1. прысл. nur, allin, bloß; erst (у дачыненні да часу);

то́лькі што so¦ben;

у мяне́ то́лькі два сшы́ткі ich hbe nur zwei Hfte;

цяпе́р то́лькі пяць гадзі́н es ist jetzt erst fünf Uhr;

то́лькі цяпе́р erst jetzt;

2. злучн. (ледзь) kaum;

то́лькі ён увайшо́ў kaum war er ingetreten;

як то́лькі sobld, kaum;

не то́лькі …, але́ nicht nur …, sndern auch;

чаго́ тут [там] то́лькі не было́! was es da nicht lles gab;

яго́ то́лькі ба́чылі! und fort war er!;

паспрабу́й то́лькі гэ́та зрабі́ць! versch das nur!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

святло́ н. Lcht n -(e)s; Schein m -(e)s (ззянне, бляск); Hlle f -, Hlligkeit f - (развідненне, світанне, золак);

пры дзённым святле́ bei Tgeslicht;

шту́чнае святло́ (у памяшканні) künstliches Licht;

со́нечнае святло́ Snnenschein m;

пры святле́ ме́сяца bei Mndschein, bei Mndlicht;

у святле́ чаго-н. im Lchte (G або von D);

прадста́віць што-н. у непраўдзі́вым святле́ etw. in ein flsches Licht setzen [rücken];

праяві́цца зусі́м у і́ншым святле́ sich ganz nders usnehmen*, in inem nderen Licht erschinen*;

пралі́ць святло́ на што-н. Licht in etw. (A) brngen*;

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абысці́ся

1. (каштаваць) ksten vt; zu sthen kmmen*;

гэ́та мне до́рага абышло́ся das hat mir [mich] viel gekstet, das ist mir [mich] tuer zu stehen gekmmen;

2. (без чаго-н.) uskommen* (hne A); etw. entbhren können*;

абысці́ся без чужо́й дапамо́гі ohne frmde Hlfe uskommen*, frmde Hlfe entbhren können*;

3. (уладзіцца) glatt lufen* [ghen*], gut gehen*;

на гэ́ты раз абышло́ся das ist [war] noch inmal gut gegngen;

абыду́ся (як-не́будзь)! das wird schon gehen!, ich komme schon zurcht!

4.кім-н.) sich verhlten* (zu D), behndeln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

mlden

1. vt (D, bei D)

1) паведамля́ць, дакла́дваць, сігналізава́ць, рапартава́ць;

er hat nichts zu ~ яму́ няма́ чаго́ сказа́ць;

die Zitungen ~ газе́ты паведамля́юць

2) прапіса́ць;

j-n bei der Polizi ~ прапіса́ць [зарэгістрава́ць] каго́-н. у палі́цыі

2. ~, sich з’яўля́цца;

sich zum Wort ~ прасі́ць сло́ва;

sich krank ~ паве́даміць аб сваёй хваро́бе (па месцы працы);

sich ~ lssen* прасі́ць далажы́ць [паве́даміць] аб сваі́м прыбыцці́ [аб сабе́]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vrgehen* vi (s)

1) ісці́ ўпе́рад, выхо́дзіць напе́рад

2) вайск. прасо́ўвацца, наступа́ць;

zum ngriff ~ наступа́ць

3) (mit D) дзе́йнічаць, паступа́ць (з кім-н.)

4) (gegen A) прыня́ць ме́ры (супроць каго-н., чаго-н.)

5) адбыва́цца, здара́цца;

was geht hier vor? што тут адбыва́ецца?

6) папярэ́днічаць

7) (D) перасяга́ць, перавыша́ць, быць больш ва́жным (чым што-н.)

8) спяша́цца (пра гадзіннік)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wsen n -s, -

1) су́тнасць

2) но́раў, паво́дзіны, хара́ктар;

sein ~ triben* распараджа́цца па-сво́йму

3) су́тнасць;

sinem nnersten ~ nach па само́й сваёй су́тнасці;

das gemine ~ грама́дскія інтарэ́сы

4) быццё (зямное)

5) спра́ва

6):

viel ~(s) mchen aus [mit, von] j-m, aus [mit, von] etw. (D), um j-n, um etw. (A) падыма́ць мно́га шу́му [шумі́ху] вако́л каго́-н., вако́л чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

attend

[əˈtend]

1.

v.t.

1) быць прысу́тным; наве́дваць

to attend school — хадзі́ць у шко́лу, наве́дваць шко́лу

2) суправаджа́ць, асыстава́ць

to attend the queen — асыстава́ць карале́ве

3) дагляда́ць (хво́рага), прыслуго́ўваць каму́

4) дагляда́ць, дапільно́ўваць

Your orders will be attended to — Ва́шыя зага́ды бу́дуць вы́кананыя

2.

v.i.

1) прыклада́цца да чаго́

to attend to one’s work — быць стара́нным у пра́цы

2) быць прысу́тным (на ле́кцыі)

3) быць ува́жным

Attend to my story — Слу́хайце ўва́жліва, што я вам раскажу́

to attend to someone’s need — быць ува́жным да не́чыіх патрэ́баў

4) ру́піцца; дба́ць; пільнава́ць

to attend to the education of one’s children — дбаць пра адука́цыю сваі́х дзяце́й

5) прыслуго́ўваць, абслуго́ўваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lie

I [laɪ]

1.

n.

1) мана́, ілжа́, хлусьня́ f.

2) няпра́ўда f.

2.

v.i., lied, lying

мані́ць, хлусі́ць, ілга́ць; каза́ць няпра́ўду, ашу́кваць

- give the lie to

II [laɪ]

1.

v., lay, lain, lying, v.i.

1) ляжа́ць

2) лажы́цца

to lie down — ляга́ць; кла́сьціся

3) to lie idle (unused) — ляжа́ць без ужы́тку

4) ляжа́ць, знахо́дзіцца

Land that lay along a river — Зямля́, яка́я ляжа́ла ўздо́ўж рэ́чкі

What a future lies before him! — Што за бу́дучыня пе́рад ім!

2.

n.

1) месцазнахо́джаньне n., кіру́нак чаго́-н.

2) стано́вішча n., стан -у m. (спра́ваў)

3) лагво́ n., бярло́г -а f. (зьвяра́)

- lie back

- lie by

- lie over

- take an insult lying down

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)