Verbum

Únkenntnis f -

1) няве́данне, недасве́дчанасць;

aus ~ з-за няве́дання;

j-n in vóller ~ lássen* пакі́нуць каго́-н. ца́лкам [по́ўнасцю] недасве́дчаным

2) не́вуцтва, неадукава́насць

únmöglich, unmö́glich a

1) немагчы́мы, нерэа́льны

2) немагчы́мы, нясце́рпны;

j-n ~ máchen знясла́віць, дыскрэдытава́ць каго́-н.;

sich ~ máchen дыскрэдытава́ць сябе́, станаві́цца нязно́сным

bestéchen vt

1) падкупля́ць;

sich ~ lássen* (von j-m) браць ха́бар (з каго-н.); (durch a) спакуша́цца (чым-н.)

2) перан. падкупля́ць

schwítzen vi, vt паце́ць;

vor Angst ~ адчува́ць пані́чны страх;

am gánzen Körper ~ прапаце́ць наскро́зь;

j-n ~ lássen* увагна́ць каго́-н. у пот

hinúnter adv

1) уні́з, до́лу (у напрамку ад таго, хто гаворыць)

2):

~ mit j-m, etw. (D)! дало́ў каго́-н., што-н.!

Fólter f -, -n катава́нне; перан. паку́та;

es ist éine wáhre ~! гэ́та про́ста паку́та [му́ка]!;

j-n auf die ~ spánnen катава́ць, му́чыць каго́-н.

Fúßtapfe f -, -n, Fúßtapfen m -s, - след нагі́;

◊

in j-s ~ tréten* ісці́ па чыі́х-н. сляда́х, браць пры́клад з каго́-н.

ábfertigen vt

1) адпраўля́ць, адсыла́ць;

éinen Zug ~ адпраўля́ць цягні́к [по́езд]

2) абслуго́ўваць (наведвальнікаў, кліентаў)

3) адшы́ць (каго-н.)

4) афармля́ць (дакументы); закрыва́ць (справу)

ánprallen vi (s) (an, gegen A) вы́цяцца, уда́рыцца (аб што-н.), наляце́ць (на што-н., каго-н.);

gegeneinánder ~ сутыкну́цца адзі́н з адны́м

ánreihen

1. vt далуча́ць, размяшча́ць радко́м

2. ~, sich

1) станаві́цца ў шэ́раг

2) (an A) далуча́цца (да каго-н., да чаго-н.)