Verbum

rúpfen vt

1) шчыпа́ць, рваць, вырыва́ць

2) перан. разм. абабра́ць (каго-н.);

◊

mit j-m ein Hünchen ~ зве́сці раху́нкі з кім-н.

schwítzen vi, vt паце́ць;

vor Angst ~ адчува́ць пані́чны страх;

am gánzen Körper ~ прапаце́ць наскро́зь;

j-n ~ lássen* увагна́ць каго́-н. у пот

stémpeln vt

1) штэмпелява́ць;

~ géhen* адзнача́цца (на біржы працы), быць беспрацо́ўным

2) ста́віць [выпа́льваць] кляймо́;

j-n zum Lügner ~ закляймі́ць каго́-н. ілгуно́м

úmspringen* I vi (s)

1) рапто́ўна мяня́цца (пра вецер)

2) (mit D) адно́сіцца бесцырымо́нна (да каго-н.), абыхо́дзіцца бесцырымо́нна (з кім-н.)

Úngunst f - нямі́ласць, непрыхі́льнасць;

zu méinen ~en не на мар кары́сць;

bei j-m in ~ stéhen* быць у нямі́ласці ў каго́-н.

Únkenntnis f -

1) няве́данне, недасве́дчанасць;

aus ~ з-за няве́дання;

j-n in vóller ~ lássen* пакі́нуць каго́-н. ца́лкам [по́ўнасцю] недасве́дчаным

2) не́вуцтва, неадукава́насць

únmöglich, unmö́glich a

1) немагчы́мы, нерэа́льны

2) немагчы́мы, нясце́рпны;

j-n ~ máchen знясла́віць, дыскрэдытава́ць каго́-н.;

sich ~ máchen дыскрэдытава́ць сябе́, станаві́цца нязно́сным

übersetzen I

1. vt (über A) перапраўля́ць, пераво́зіць (каго-н., што-н. на другі бок)

2. vi (s) перапраўля́цца (на другі бок)

vermíeten vt

1. здава́ць у наймы́, аддава́ць напрака́т;

Zímmer zu ~ здаю́цца пако́і (аб’ява)

2. ~, sich найма́цца (als N – у якасці каго-н.)

verschónen vt не чапа́ць, (па)шкадава́ць (каго-н.);

vor díesem Kúmmer ist er verschónt geblíeben яму́ не прыйшло́ся (па)спыта́ць гэ́тага го́ра