Verbum

éinlegen vt

1) уклада́ць

2) марынава́ць, салі́ць;

für j-n ein gútes Wort ~ закі́нуць до́брае сло́ўца за каго́-н.;

Protést [Verwáhrung] ~ заяві́ць пратэ́ст

entléhnen vt запазы́чваць (D, von D – у каго-н.);

díeses Wort ist aus dem Énglischen entléhnt гэ́тае сло́ва запазы́чана з анге́льскай мо́вы

Éule f -, -n сава́;

j-n zur ~ máchen зрабі́ць з каго́-н. прадме́т кпін;

◊

~n nach Áthen trágen* ≅ вазі́ць дро́вы ў лес

Fólter f -, -n катава́нне; перан. паку́та;

es ist éine wáhre ~! гэ́та про́ста паку́та [му́ка]!;

j-n auf die ~ spánnen катава́ць, му́чыць каго́-н.

bestéchen vt

1) падкупля́ць;

sich ~ lássen* (von j-m) браць ха́бар (з каго-н.); (durch a) спакуша́цца (чым-н.)

2) перан. падкупля́ць

ánprallen vi (s) (an, gegen A) вы́цяцца, уда́рыцца (аб што-н.), наляце́ць (на што-н., каго-н.);

gegeneinánder ~ сутыкну́цца адзі́н з адны́м

ánreihen

1. vt далуча́ць, размяшча́ць радко́м

2. ~, sich

1) станаві́цца ў шэ́раг

2) (an A) далуча́цца (да каго-н., да чаго-н.)

hinúnter adv

1) уні́з, до́лу (у напрамку ад таго, хто гаворыць)

2):

~ mit j-m, etw. (D)! дало́ў каго́-н., што-н.!

ábfertigen vt

1) адпраўля́ць, адсыла́ць;

éinen Zug ~ адпраўля́ць цягні́к [по́езд]

2) абслуго́ўваць (наведвальнікаў, кліентаў)

3) адшы́ць (каго-н.)

4) афармля́ць (дакументы); закрыва́ць (справу)

Fúßtapfe f -, -n, Fúßtapfen m -s, - след нагі́;

◊

in j-s ~ tréten* ісці́ па чыі́х-н. сляда́х, браць пры́клад з каго́-н.