улі́к м.

1. Berücksichtigung f -;

з улі́кам чаго-н. nter Berücksichtigung (G);

2. бухг., эк. Berchnung f -, -en; Inventr [-vɛn-] f -, -en (у краме); Rchnungswesen n -s, Rchnungsführung f -, -en (рахункаводства); Erfssung f -, -en; Statstik f - (статыстыка);

улі́к сабеко́шту Kstenrechnung f;

ве́сці ўлі́к berchnen vt; Buch führen (über A), intragen* vt (запісваць); kontrolleren vt (правяраць);

право́дзіць улі́к у кра́ме im Geschäft Inventr mchen;

не паддава́цца ўлі́ку sich nicht bschätzen [berchnen] lssen*;

без улі́ку чаго-н. hne Rücksicht auf etw. (A);

3. фін. (вэксаляў) Diskonterung f -, -en; Disknt m -(e)s;

ста́ўка ўлі́ку Diskntsatz m -es, -sätze;

4. (рэгістрацыя) Registrerung f -, -en, Registratr f -, -en; intragung f -, -en;

улі́к ваеннаабавя́заных die Erfssung der Whrpflichtigen;

узя́ць на ўлі́к registreren vt, in die Lste intragen*;

паста́віць на ўлі́к erfssen vt;

зняць з улі́ку strichen* vt;

стаць на ўлі́к sich nmelden;

зня́цца з улі́ку sich bmelden;

3. фін. (вэксаляў) Diskonterung f -, Disknt m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nstoßen*

1. vt

1) штурха́ць; падсо́ўваць, прысо́ўваць;

die Gläser [mit den Gläsern] ~ чо́кацца

2) штурхану́ць, зачапі́ць (незнарок)

3) надстаўля́ць, надрабля́ць

2. vi

1) (h, s) (an A) сту́кацца (аб што-н.); наляце́ць (на што-н.)

2) (h) (an A) межава́ць (да чаго-н.)

3) заіка́цца;

mit der Znge ~ шапяля́віць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Flge f -, -n

1) вы́нік, рэзульта́т;

die ~n trgen* адка́зваць за вы́нікі;

zur ~ hben пацягну́ць за сабо́ю, мець вы́нікам;

~ listen слу́хацца, падпарадко́ўвацца;

in der ~ надале́й, у дале́йшым

2) вы́вад, высно́ва, заключэ́нне;

~n aus (D) zehen* рабі́ць высно́вы з чаго́-н.

3) паслядо́ўнасць

4) рад, се́рыя, том

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gefühl n -es, -e

1) пачуццё, чуццё, адчува́нне (für Aчаго-н.); эмо́цыя;

dnkles ~ невыра́знае [цьмя́нае] пачуццё;

ein fines ~ hben то́нка адчува́ць;

j-s ~ verltzen абра́зіць каго́-н.;

das ~ für Recht hben мець пачуццё справядлі́васці;

er ist ganz ~ ён на́дта чуллі́вы

2) пачуццё [адчува́нне] до́тыку;

nach ~ erknnen* пазна́ць наво́бмацак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gehören

1. vi

1) нале́жаць

2) (zu D) даты́чыцца (да чаго-н.);

das gehört nicht zur Sche гэ́та спра́вы не даты́чыцца

3) быць патрэ́бным;

daz gehört Geld на гэ́та патрэ́бны гро́шы

2. vimp:

wie es sich gehört як нале́жыць;

es gehört sich nicht не прыня́та, непрысто́йна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hinuswollen* vi

1) хаце́ць вы́йсці

2) (auf a) хілі́цца (да чаго-н.), мець наме́ры (на што-н.), ме́ціць (куды-н.);

wo will er hinaus? куды́ ён ме́ціць?;

wo will das hinaus? што з гэ́тага вы́йдзе [бу́дзе]?; куды́ [на што] гэ́та скірава́на?;

er will hoch hinus у яго́ вялі́кія пла́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kampf m -(e)s, Kämpfe барацьба́, змага́нне, бі́тва; (für, um A – за што-н.; mit D – з кім-н., з чым-н.; gegen A – супраць [супроць, проціў] каго-н., чаго-н.);

der ~ ums Dsein барацьба́ за існава́нне;

ein ~ auf Lben und Tod змага́нне не на жыццё, а на смерць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

scheßen* II vi (s)

1) пуска́цца, кі́дацца, накіро́ўвацца, ры́нуцца;

ein gter Gednke schoss mir durch den Kopf у мяне́ мільгану́ла до́брая ду́мка

2) ху́тка расці́;

in die Höhe ~ ху́тка расці́ [выраста́ць]; падско́чыць, уско́чыць;

etw. ~ lssen* разм. адмо́віцца ад чаго́-н.;

die Zügel ~ lssen* даць во́лю свайму́ настро́ю [сваі́м пачу́ццям]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stchel m -s, -n

1) джа́ла (пчалы)

2) шып, калю́чка;

j-m ein ~ im uge sein быць у каго́-н. як бяльмо́ на во́ку

3) во́стры жарт, з’е́длівасць;

iner Sche (D) den ~ nhmen* абясшко́дзіць што-н.;

wder den ~ löcken [lcken] супраціўля́цца (чаму-н.); пратэстава́ць (супраць чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vergrifen*

1. vt браць [купля́ць] нарасхва́т;

das Buch ist vergrffen кні́га распрада́дзена

2. ~, sich

1) (in, bei D) памыля́цца (пры выбары чаго-н.)

2) (an D) падня́ць руку́ (на каго-н.); біць, сту́кнуць (каго-н.)

3) (an D) рабі́ць зама́х, зама́хвацца, ква́піцца (на чужую ўласнасць і г.д.); згва́лціць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)