Verbum

спабо́рніцтва н. Wéttbewerb m -(e)s, -e, Wéttstreit m -(e)s, -e; спарт. Wéttkampf m -es, -kämpfe; Wéttspiel n -(e)s, -e (у спарт. гульнях);

выкліка́ць на спабо́рніцтва zum Wéttbewerb áuffordern;

спабо́рніцтва ў го́нар чаго-н. Sónderwettbewerb zu Éhren (G);

уключы́цца ў спабо́рніцтва in den Wéttbewerb tréten*, éinen Wéttbewerb veréinbaren;

спарт. спабо́рніцтвы па пла́ванні Schwímmwettkämpfe pl;

спабо́рніцтва па валейбо́ле Volleybállturnier n -s, -e;

вы́быць са спабо́рніцтваў áusscheiden* vi (s)

век м.

1. (стагоддзе) Jahrhúndert n -s, -e;

2. (эпоха) Zeit f -, -en; Zéitalter n -s, -;

бро́нзавы век Brónzezeit [´brɔŋsə-] f -;

а́тамны век Atómzeitalter n;

3. (перыяд існавання каго-н, чаго-н.) Lében n -s, Lébenszeit f;

уве́сь свой век sein gánzes Lében lang;

аджы́ць свой век verálten vi (s);

4. прысл. (заўсёды, вечна) éine Éwigkeit (lang); éndlos lang;

мы не ба́чыліся цэ́лы век éine Éwigkeit háben wir uns nicht geséhen

ві́цца

1. (пра валасы) sich lócken, sich kräuseln; sich wéllen;

2. (вакол чаго-н.) sich schlíngen*, sich wínden*; sich ránken (пра расліны);

3. (падымацца віхрам) áufwirbeln vi (s);

пыл віе́цца der Staub wird áufgewirbelt;

4. (кружыцца) kréisen vi;

пту́шкі ўю́цца [вію́цца] над ле́сам die Vögel kréisen über dem Wald;

5. (мець звілісты напрамак) sich schlängeln;

руча́й уе́цца [віе́цца] der Bach schlängelt sich;

6. (развявацца) wéhen vi, fláttern vi (пра сцяг і г. д.)

быва́ць

1. (наведваць) besúchen vt, verkéhren vi (у каго-н. bei D);

быва́ць у сябро́ў bei Fréunden verkéhren;

2. (знаходзіцца) sein* vi (s), sich befínden*;

3. (здарацца) vórkommen* vi (s); geschéhen* vi (s), sich eréignen;

быва́е, што… es kommt vor, dass…;

цу́даў не быва́е Wúnder gibt es nicht;

чаго то́лькі не быва́е! was es nicht álles gibt!;

як ні ў чым не быва́ла als ob nichts geschéhen [gewésen] wäre

зае́хаць

1. (унутр чаго-н.) (her)éinfahren* vi (s); hinéinfahren* vi (s);

2. (папасці куды-н.) (hín)geráten* vi (s);

куды́ я зае́хаў [папа́ў]? wo bin ich híngeraten?;

3. (наведаць каго-н.) besúchen vt, áufsuchen vt;

4. (спыніцца дзе-н.) éinkehren vi (s); ábsteigen* vi (s) (да каго-н. bei D, куды-н. in D);

5. (па каго-н., па што-н.) ábholen vt;

я зае́ду па цябе́ ich hole dich ab

закруці́ць, закру́чваць

1. dréhen vt; verdréhen vt;

закруці́ць каму-н ру́кі за спі́най j-m die Árme auf den Rücken dréhen;

закруці́ць ву́сы den Schnúrrbart zwírbeln;

закруці́ць валасы́ на бігудзі́ das Haar éindrehen [auf Lóckenwickler dréhen];

2. (зашрубаваць) féstschrauben аддз. vt, zúschrauben vt, zúdrehen vt;

закруці́ць кран den Wásserhahn zúdrehen;

3. (абматаць) wíckeln vt, wínden* vt (вакол чаго-н. um, auf A);

4. (загарнуць у што-н.) éinwickeln vt, éinhüllen vt, éinpacken vt