fume
[fju:m]
1.
n.
1) often fumes — па́ра f., газ -у m. або́ дым -у m. (асаблі́ва шко́дны); выпарэ́ньні pl.
2) мо́цны пах (кве́так, парфу́мы)
3) паху́чы дым (як з лада́ну або́ папяро́саў)
4) вы́бух зло́сьці
in a fume — у зло́сьці, са зло́сьці
2.
v.i.
1) выпа́рвацца; дымі́цца; па́хнуць, тхнуць, патыха́ць
He fumed with beer — Ад яго́ патыха́ла пі́вам
2) злава́цца
3.
v.t.
абку́рваць (ды́мам)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
fest
1. a
1) цвёрды;
~es Land зямля́, су́ша
2) мо́цны, непахі́сны
3) пастая́нны
2. adv цвёрда, мо́цна;
~ überzéugt sein быць цвёрда ўпэўненым;
~ bei etw. (D) bléiben* не адступа́ць ад чаго́-н., насто́йваць на чым-н.;
~ auf séinem Wíllen behárren рашу́ча насто́йваць на сваі́м;
steif und ~ beháupten насто́йліва сцвярджа́ць;
die Tür ~ zúmachen шчы́льна зачыні́ць дзве́ры
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
clutch
I [klʌtʃ]
1.
v.t.
1) хапа́ць
A drowning man will clutch a straw — Калі́ то́пісься, і за сало́міну схо́пісься
2) сьціска́ць, прыціска́ць да сябе́; хапа́ць
He clutched the ball and ran — Ён ухапі́ў мя́чык і пабе́г
2.
v.i.
хапа́цца, чапля́цца
3.
n.
1) хва́тка f., мо́цны сьці́ск; хапа́ньне n.
2) му́фта, счапле́ньне n.
•
- clutches
- in the clutch
II [klʌtʃ]
n.
1) я́йкі для вы́ваду
2) вы́вад -у m. (кураня́таў, гусяня́таў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
cant
I [kænt]
1.
n.
1) няшчы́рая гу́тарка, гіпакры́зія f., крываду́шнасьць f.
2) зьбі́тыя, шаблённыя фра́зы (паліты́чныя, рэлігі́йныя)
3)
а) своеасаблі́вая прафэсі́йная мо́ва (напр. юры́стаў, мэ́дыкаў)
б) жарго́н
2.
adj.
1) няшчы́ры, крываду́шны, пабо́жны на пака́з
2) жарго́нны
II [kænt]
n.
1) нахіле́ньне, перахіле́ньне n.
2) рапто́ўны або́ мо́цны ўда́р (які́ зьбіва́е з ног)
3) ко́сая лі́нія або́ плошчасхо́н, схіл -у m.
up the cant of the rock face — уве́рх па схо́не скалы́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pound
I [paʊnd]
n., pl. pounds or (esp. coll.) pound
1) фунт -а m. (адзі́нка вагі́)
2) фунт -а m. (грашо́вая адзі́нка)
II [paʊnd]
1.
v.
1) мо́цна сту́кацца, калаці́ць (напр. у дзьве́ры)
2) калаці́цца (пра сэ́рца)
3) таўчы́ (на мя́згу ці парашо́к)
4) ця́жка ісьці́; бе́гчы, тупаце́ць
2.
n.
1) біцьцё n.
2) мо́цны ўда́р
III [paʊnd]
n.
1) ме́сца трыма́ньня бяздо́мнай жывёлы
2) заго́н -у m. (для жывёлы)
3) informal турма́ f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
frost
[frɔst]
1.
n.
1) маро́з -у m.
sharp frost — сьцю́жа f., мо́цны маро́з
2) шэ́рань f., іне́й -ю m.
3) хало́днасьць, сьцюдзёнасьць f.; су́хасьць f. (пачу́цьцяў або́ мане́раў)
4) Sl. няўда́ча f, права́л -у m.
5) informal ахаладжэ́ньне (у сябро́ўстве), адчужэ́ньне n.
2.
v.t.
1) пакрыва́ць шэ́раньню, замаро́жваць (во́кны)
2) паліва́ць, пакрыва́ць глязу́рай (піро́г); пасыпа́ць цукро́вай пу́драй
3) рабіць шкло ма́тавым
4) маро́зіць (кве́ткі); замаро́жваць (рэ́кі, ваду)
3.
v.i.
замярза́ць, ме́рзнуць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
slam
I [slæm]
1.
(-mm-), v.t.
1) ля́паць, гру́каць, бра́згаць
to slam the door — бра́знуць дзьвяры́ма
2) informal разно́сіць, мо́цна крытыкава́ць
2.
v.i.
1) бра́згаць
The door slammed — Дзьве́ры бра́знулі
2) мо́цна сутыка́цца, сту́кацца
3.
n.
1)
а) ля́паньне, гру́каньне, бра́зганьне, пля́сканьне n.
б) гру́кат, бра́згат -у m.
John threw his books down with a slam — Янка шпурну́ў свае́ кні́гі з гру́катам
2) мо́цны ўдар
3) informal зьнішча́льная кры́тыка
II [slæm]
n.
(у ка́ртах) шлем -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Schuss I m -es, Schüsse
1) стрэл, вы́страл;
ein schárfer ~ ме́ткі стрэл; вы́страл баявы́м патро́нам;
ein blínder ~ халасты́ стрэл; шальна́я ку́ля;
éinen ~ ábfeuern [ábgeben*, tun*] зрабі́ць стрэл, вы́страліць;
es fiel ein ~ разда́ўся стрэл;
Schüsse knállen [kráchen, knáttern] раздаю́цца стрэ́лы;
ein ~ ins Bláue про́мах
2) спарт. мо́цны ўда́р;
ein ~ ins Tor уда́р па варо́тах (футбол);
◊
die Sáche kommt in ~ спра́ва зру́шылася;
die Sáchen in ~ hálten* трыма́ць рэ́чы ў по́ўным пара́дку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
steif
1. a
1) жо́рсткі, цвёрды
2) тугі́; густы́;
ein ~er Brei густа́я ка́ша
3) накрухма́лены (каўнерык)
4) скарчане́лы, аняме́лы
5) мо́цны (пра вецер, мускулы)
6) чапуры́сты, ва́жны, надзьму́ты
2. adv:
j-n ~ ánsehen* глядзе́ць на каго́-н. у во́чы;
den Nácken ~ trágen* заганары́цца, стаць чапуры́стым;
etw. ~ und fest beháupten катэгары́чна сцвярджа́ць што-н.;
die Óhren ~ hálten* трыма́ць ву́ха во́стра;
den Nácken ~ hálten* не саступа́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
deep
[di:p]
1.
adj.
1) глыбо́кі
2) густы́, мо́цны
a deep red color — цёмна-чырво́ны ко́лер
3) далёкі (углы́бкі)
4) ні́зкі
a deep voice — ні́зкі го́лас
5) пава́жны, непавярхо́ўны, з глыбо́кім сэ́нсам
a speech of deep importance — пава́жная прамо́ва
6) Figur. цяжкі́ для разуме́ньня
7) разу́мны, му́дры
a deep scholar — му́дры навуко́вец
2.
adv.
1) глыбо́ка, глы́бака
2) по́зна (пра час)
He studied deep into the night — Ён вучы́ўся да по́зьняе но́чы
3.
n.
глыб f.; глыбіня́ f.
•
- deep in debt
- the deep
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)