stagger

[ˈstægər]

1.

v.

1) хіста́цца (ідучы́)

2) вага́цца (ад няпэ́ўнасьці)

3) зало́мвацца, паддаваа́цца

4) ашаламля́ць

He was staggered by the news of his friend’s death — Яго́ ашаламі́ла ве́стка аб сьме́рці ся́бра

2.

n.

1) хіста́ньне n.

2) вага́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

inem D ад ein; (ужываецца ў D замест man);

das kann ~ lle Tge passeren гэ́та ў любы́ мо́мант мо́жа з ко́жным зда́рыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hinnter adv

1) уні́з, до́лу (у напрамку ад таго, хто гаворыць)

2):

~ mit j-m, etw. (D)! дало́ў каго́-н., што-н.!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bwehren vt

1) прадухіля́ць

2) адхіля́ць

3) адхіля́ць;

ein nglück ~ адхіля́ць небяспе́ку; адмаўля́цца (ад чаго-н.);

inen inwand ~ адхіля́ць пя́рэчанне; адбіва́ць (напад)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gegben

1. part II ад gben*

2. a да́дзены; гэ́ты;

die ~en Bedngungen абста́віны, які́я [што] скла́ліся;

im ~en ugenblick у цяпе́рашнім ча́се

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

getrgen

1. part II ад trgen*

2. a

1) пано́шаны

2) які́ абапіра́ецца, апіра́ецца, падтры́мліваецца;

von höchster Verntwortung ~ ахо́плены ўсведамле́ннем вялі́кай адка́знасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ribungslos

1. a

1) тэх. свабо́дны ад трэ́ння, без трэ́ння

2) перан. бесперашко́дны

2. adv без ускладне́нняў;

lles verlef ~ усё ішло́ гла́дка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schmren

1. vt тушы́ць (мяса, гародніну)

2. vi сма́жыцца, тушы́цца;

in der Hitze ~ знемага́ць ад спёкі;

lass ihn ~ разм. няха́й (ён) паска́ча [пахвалю́ецца]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sitensprung m -(e)s, -sprünge

1) скачо́к убо́к

2) адступле́нне ад тэ́мы

3) любо́ўная інтры́га, захапле́нне;

Sitensprünge mchen заво́дзіць ша́шні на старане́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überhben* II, sich

1) надрыва́цца (ад цяжару)

2) набіра́цца пы́хі; фанабэ́рыцца (перад кім-н.);

er überhbt sich über die nderen ён зазнае́цца [фанабэ́рыцца]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)