Verbum

ánecken vi (s)

1) вы́цяцца (аб рог чаго-н.), зачапі́ць (за рог чаго-н.)

2) (h, s) разм. зачапі́ць (каго-н.)

ángeben*

1. vt

1) ука́зваць, называ́ць, дава́ць зве́сткі

2) дано́сіць (на каго-н.);

den Ton ~ задава́ць тон

2. vi хвалі́цца, выхваля́цца

ánklagen vt (G) абвінава́чваць (у чым-н.); папрака́ць (за што-н.);

j-n vor Gerícht ~ пада́ць на каго́-н. у суд

ánklopfen

1. vi пасту́каць (у дзверы);

bei j-m ~ праве́даць каго́-н.; перан. закі́нуць ву́ду, нама́цаць гле́бу

2. vt прыбі́ць, прымацава́ць

áufrufen*

1. vt

1) закліка́ць

2) выкліка́ць, рабі́ць пераклі́чку

3) выкліка́ць (вучняў)

4) аб’яўля́ць

2. vi (zu D) закліка́ць (каго-н.)

áuslangen vi

1) хапа́ць, быць дастатко́вым;

das Geld langt nicht aus гро́шай не хапа́е

2) (nach D) замахну́цца (на каго-н.)

behüten vt (vor D) зберага́ць, барані́ць, засцерага́ць (ад каго-н., чаго-н.);

ein Gehéimnis ~ захо́ўваць та́йну;

behüte! ні ў я́кім ра́зе!

benähen vt

1) абшыва́ць (што-н. mit D – чым-н.); нашыва́ць (што-н. на што-н.)

2) разм. абшыва́ць (каго-н.)

betrágen*

1. vt склада́ць; быць ро́ўным (чаму-н.)

2. ~, sich паво́дзіць сябе́ (gegen A – як-н. у адносінах да каго-н.)

Busch m -(e)s, Büsche куст, хмызня́к;

◊

bei j-m auf den ~ klópfen [schlágen*] дапы́твацца, даве́двацца, зандзі́раваць гле́бу у каго́-н.