Verbum

уладкава́ць, уладко́ўваць

1. (наладзіць як след што-н.) in Órdnung bríngen*, órdnen vt, régeln vt;

уладкава́ць свае́ спра́вы seíne Ángelegenheiten órdnen [régeln];

2. (каго-н.) únterbringen* vt, versórgen vt; j-m éine Stélle verscháffen (на службу)

уліва́ць, улі́ць

1. éingießen* vt; перан. éinflößen vt;

◊

уліва́ць у каго-н. бадзёрасць j-m Mut éinflößen;

2. (дадаць) zúführen vt; éingliedern vt (далучыць, уключыць);

уліва́ць но́выя ка́дры ў прамысло́васць der Industríe néue Káder zúführen

прыблі́зіць разм.

1. näher bríngen*, näher rücken, (án)nähern vt (да каго-н., чаго-н.);

2. (паскорыць) beschléunigen vt;

3. (прыцягнуць) heránziehen* vt, für sich gewínnen*;

прыблі́зіць да сябе́ in séinen Kreis zíehen*; heránziehen* vt

све́дка м. Zéuge m -n, -n, Áugenzeuge m -n, -n; (пра жанчыну) Zéugin f -, -nen;

све́дка абвінава́чвання юрыд. Belástungszeuge m;

све́дка абаро́ны юрыд. Entlástungszeuge m;

клі́каць каго-н. у све́дкі j-n zum Zéugen ánrufen*

ахвя́ра ж. Ópfer n -s, -;

прыне́сці ў ахвя́ру ópfern vt; zum Ópfer bríngen*;

зрабі́цца ахвя́рай zum Ópfer fállen* (каго-н., чаго-н. D);

зрабі́цца ахвя́рай няшча́снага вы́падку verúnglücken vi (s); éinem Únfall zum Ópfer fállen*

барані́ць

1. vertéidigen vt, schützen vt;

барані́ць сваю́ радзі́му séine Héimat vertéidigen;

2. (ахоўваць, падтрымліваць) (be)schützen vt; síchern vt; éinstehen* vi (s) (каго-н. für A) (заступацца);

барані́ Бог [Бо́жа]! выкл. Gott bewáhre!, Gott behüte!

абапе́рціся (на каго-н., што-н., аб што-н.) sich stützen (auf A);

абапе́рціся ло́кцямі на стол die Éll(en)bogen auf den Tisch stützen, sich mit den Éll(en)bogen auf den Tisch stützen