Verbum

выжыва́ць, вы́жыць

1. (застацца жывым) am Lében bléiben*;

2. разм. (выгнаць адкуль-н.) vertréiben* vt; heráusdrängen vt (выцясняць); sich (D) j-n vom Hálse scháffen (адвязацца ад каго-н.);

◊

выжыва́ць з ро́зуму разм. den Verstánd verlíeren*; schwáchsinnig wérden

вызваля́цца

1. sich befréien, sich frei máchen;

2. (пазбаўляцца ад чаго-н.) etw. lóswerden* аддз. vi (s); sich (D) etw. vom Hálse scháffen (разм.);

3. (пра памяшканне і г. д.) frei wérden, geräumt wérden; vakánt [vɑ-] wérden (пра пасаду)

гарэ́ць brénnen* vi; in Flámmen stéhen* (пры пажары);

2. (блішчаць) glänzen vi, fúnkeln vi;

◊

гарэ́ць ад со́раму vor Scham vergéhen*;

гарэ́ць жада́ннем éinen héißen [brénnenden] Wunsch háben;

у яго́ зямля́ гары́ць пад нага́мі es [der Bóden] brennt ihm únter den Füßen

затрымце́ць

1. (задрыжаць) erzíttern vi (s), ánfangen* zu zíttern, erbében vi (s); blínken vi (s);

лі́сце затрымце́ла die Blätter erzítterten;

сэ́рца затрымце́ла ад ра́дасці das Herz fing an vor Feude zu bében;

2. (замільгаць, замігцець) ánfangen* zu flímmern [zu blínken]

адлята́ць, адляце́ць

1. (перамясціцца, аддаліцца) ábfliegen* vi (s), wégfliegen* vi (s), davónfliegen* vi (s);

2. (адскочыць у бок ад штуршка) zur Séite flíegen*, ábprallen vi (s); zurückfliegen* vi (s); zurückspringen* vi (s);

3. разм. (адарвацца) ábspringen* vi (s)

узла́зіць, узле́зці

1. (наверх) hináufklettern vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráufklettern vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); erklímmen* vt;

2. разм. (апранацца –ўлазіць, налазіць):

чараві́к не ўзла́зіць der Schuh lässt sich nicht ánziehen* [passt nicht]