Verbum

прараста́ць, прарасці́ kéimen vi (h, s); spróssen vi (узыходзіць); áusschlagen* vi (тс. распускацца - пра пупышкі)

пры́кладны

1. (узорны) músterhaft, mústergültig, Múster-; vórbildlich; exemplárisch (пра пакаранне);

2. (прыблізны) úngefáhr, ánnähernd, approximatív

пыта́ць frágen vt; Frágen stéllen [ríchten]; sich erkúndigen (пра што-н. nach D, über A) (даведацца)

пячы́

1. (хлеб і г. д.) bácken* vt;

2. (пра сонца) brénnen* vi, stéchen* vi

раздзіра́цца разм.

1. (пра вопратку) réißen* vi (s), zerréißen* vi (s), kapúttgehen* аддз. vi (s)

разрэ́джаны

1. фіз. verdünnt;

разрэ́джанае паве́тра verdünnte Luft;

2. (пра лес і пад.) gelíchtet, licht

растраўля́ць

1. гл. растравіць;

2. (пра гора і г. д.) áufwühlen vt, wíeder wáchrufen* аддз.

сла́біць

1. безас.:

мяне́ сла́біць ich hábe Dúrchfall;

2. (пра лякарства) ábführen vi, purgíeren vt

спапяле́ць, спапялі́цца

1. níederbrennen* аддз. vi, sich in Ásche verwándeln;

2. (пра валасы) grau wérden

старамо́дны áltmodisch; únmodern;

старамо́дны чалаве́к ein rǘckständiger Mensch;

быць старамо́дным (пра чалавека) áltmodische Ánsichten háben